Jak napisać część B2 wniosku MSCA Postdoctoral Fellowships 2026? Praktyczny przewodnik

Podczas gdy część B1 wniosku MSCA Postdoctoral Fellowships skupia się na doskonałości naukowej, wpływie projektu oraz planie wdrożenia, część B2 stanowi jej kluczowe dopełnienie. Choć część B2 nie ma sztywnego limitu stron dla całego dokumentu, to poszczególne jej sekcje posiadają obostrzenia strukturalne i objętościowe. Każdy element tej części podlega ocenie eksperckiej, dlatego niedbalstwo na tym etapie może zaprzepaścić szanse na finansowanie.

Część B2 musi zawierać wyłącznie sekcje, które są wprost wymagane przez przewodnik dla wnioskodawców. Niedozwolone jest dołączanie jakichkolwiek dodatkowych załączników, listów rekomendacyjnych (poza wymaganym dla Global Fellowships) czy nadprogramowych dokumentów. W strukturze wniosku mogą znaleźć się tylko i wyłącznie sekcje od 4 do 9, opisane poniżej.

Co niezwykle ważne, formatowanie z części B1 musi zostać bezwzględnie zachowane w części B2:

  • wszystkie marginesy (górny, dolny, lewy, prawy) muszą wynosić co najmniej 15 mm (nie wliczając nagłówków i stopek),
  • główny tekst musi być czytelny, z użyciem standardowych czcionek (np. Times New Roman, Arial, Calibri) o rozmiarze minimum 11 punktów,
  • tekst wewnątrz tabel również musi mieć rozmiar minimum 11 punktów (mniejsza czcionka (minimum 8 punktów) jest dopuszczalna wyłącznie w przypisach dolnych),
  • nietknięte tagi systemowe – korzystając z oficjalnego szablonu, nie wolno zmieniać kolejności nagłówków ani usuwać lub modyfikować ukrytych znaczników (tagów).

Życiorys naukowy badacza (CV of the researcher)

Sugerowana objętość tej sekcji to 5 stron. Twoim zadaniem jest zaprezentowanie standardowego dorobku akademickiego i badawczego.

Zasady formatowania i spójności:

  • przy podawaniu jakichkolwiek ram czasowych musisz zawsze stosować pełne, ciągłe daty w formacie dd/mm/rrrr ,
  • wszystkie informacje (daty, miejsca, zatrudnienie) muszą być w 100% zgodne z danymi z części A wniosku,
  • wszelkie przerwy w pracy naukowej lub nietypowe ścieżki kariery muszą być jasno wyjaśnione, a ich daty muszą dokładnie pokrywać się z tymi wskazanymi w części A,
  • jeśli obroniłeś doktorat, ale nie otrzymałeś jeszcze dyplomu, musisz wyraźnie podać datę udanej, bezwarunkowej obrony. Obrona musi odbyć się przed terminem zamknięcia naboru wniosków (obrona po tym terminie oznacza automatyczną dyskwalifikację formalną).

 

Obowiązkowe elementy minimum:

  • imię i nazwisko badacza,
  • doświadczenie zawodowe (w kolejności od najnowszego, z dokładnymi datami dd/mm/rrrr),
  • wykształcenie, w tym data przyznania stopnia doktora (od najnowszego, z dokładnymi datami dd/mm/rrrr).

Informacje o dorobku, które należy uwzględnić:

  • artykuły w recenzowanych czasopismach naukowych, materiałach konferencyjnych lub monografie (oczekuje się, że są one opublikowane w otwartym dostępie (Open Access) bezpośrednio lub przez repozytoria),
  • do każdej kluczowej publikacji lub innego wyniku (dane, oprogramowanie, algorytmy) należy dołączyć bardzo krótki jakościowy opis jego znaczenia naukowego (nie wolno podawać wskaźnika Journal Impact Factor ani indeksu H (H-Index)),
  • wystąpienia na uznanych międzynarodowych konferencjach,
  • udział w komitetach sterujących lub programowych międzynarodowych wydarzeń,
  • ekspedycje naukowe kierowane przez wnioskodawcę,
  • wykaz przyznanych patentów,
  • przykłady udziału w innowacjach dla przemysłu i biznesu,
  • wszelkie nagrody o charakterze naukowym,
  • dotychczas zdobyte granty i projekty badawcze,
  • aktywności związane z opieką naukową (supervising) i mentoringiem,
  • pozostałe istotne z punktu widzenia projektu informacje.

Potencjał instytucji uczestniczących (Capacities of the participating organisations)

W tej sekcji szczegółowo opisujesz zaplecze naukowe, techniczne i administracyjne instytucji zaangażowanych w realizację projektu. Musisz w niej wykorzystać dwa konkretne szablony tabel (5.1 oraz 5.2):

Tabela 5.1: Lista zbiorcza

Służy do przedstawienia ogólnego wykazu wszystkich instytucji biorących udział w projekcie – zarówno beneficjenta (instytucji goszczącej), jak i wszystkich partnerów stowarzyszonych (associated partners).

Tabela 5.2: Szczegółowe informacje o instytucjach

Dla każdej instytucji wymienionej w tabeli 5.1 musisz przygotować osobną, dedykowaną tabelę 5.2. Musisz wybrać dla niej jedną z pięciu dostępnych ról:

  1. Beneficiary (obowiązkowa instytucja goszcząca).
  2. Associated partner linked to a beneficiary (jeśli dotyczy).
  3. Associated partner for outgoing phase (obowiązkowa wyłącznie dla Global Fellowships).
  4. Associated partner for secondment (jeśli zaplanowano oddelegowania).
  5. Associated partner for non-academic placement (jeśli zaplanowano staż pozaakademicki na koniec projektu).

Tabela dla beneficjenta może zająć maksymalnie 1 stronę. Tabela dla każdego partnera stowarzyszonego może zająć maksymalnie ½ strony. Aby zapewnić równe traktowanie wszystkich wnioskodawców, tekst wykraczający poza te limity zostanie całkowicie zignorowany przez ekspertów oceniających.

Na początku każdej tabeli podajesz: pełna nazwa instytucji + krótka nazwa prawna podmiotu + kraj. Tabela składa się z następujących sekcji:

  • opis ogólny,
  • rola i profil opiekuna naukowego,
  • kluczowe zaplecze badawcze, infrastruktura i wyposażenie (musisz wykazać, że beneficjent posiada infrastrukturę i warunki odpowiednie do przeprowadzenia szkoleń i transferu wiedzy; wymień konkretny sprzęt i udogodnienia dostępne dla Twojego projektu; jeśli dotyczy, wskaż tu nazwę partnera powiązanego z beneficjentem i opisz charakter tego powiązania),
  • dotychczasowe i obecne zaangażowanie w programy/projekty badawczo-szkoleniowe finansowane przez UE – wskaż do 5 najważniejszych unijnych, krajowych lub międzynarodowych projektów badawczo-szkoleniowych, w których instytucja lub dany wydział brały bądź biorą udział.

Obowiązkowe deklaracje i relacje formalne:

  • Deklaracja powiązań – masz bezwzględny obowiązek ujawnienia we wniosku wszelkich relacji i powiązań pomiędzy instytucjami lub zaangażowanymi osobami. Dotyczy to m.in. więzów rodzinnych, współdzielenia lokali/infrastruktury, wspólnej własności, interesów finansowych czy pokrywania się personelu i członków zarządów.
  • Relacje administracyjno-prawne – musisz opisać relacje strukturalne pomiędzy wydziałem/zakładem, który będzie fizycznie realizował badania (zgodnie z opisem w tabeli), a podmiotem prawnym przypisanym do numeru PIC w części A wniosku.

Dodatkowe informacje dotyczące etyki

W tym miejscu zamieszczasz dodatkowe informacje merytoryczne, które nie zmieściły się w formularzu Części A wniosku.

  • Jeżeli w tabeli etycznej w części A wskazałeś jakiekolwiek zagadnienie jako problematyczne, musisz wypełnić pole samooceny etycznej (ethics self-assessment). Przygotowując opis, warto posiłkować się unijnymi poradnikami, takimi jak How to complete your ethics self-assessment czy Research, risk-benefit analyses and ethical issues.
  • Nawet jeśli Twój projekt nie generuje żadnych pytań ani dylematów etycznych, nie możesz usunąć tego nagłówka. Musisz go pozostawić i wprost zadeklarować, że projekt nie wiąże się z żadnymi kwestiami etycznymi.

Dodatkowe informacje dotyczące weryfikacji bezpieczeństwa

Ta sekcja służy do uszczegółowienia aspektów związanych z bezpieczeństwem (np. technologie podwójnego zastosowania, cyberbezpieczeństwo danych wrażliwych), których nie dało się w pełni opisać w Części A wniosku. Sekcję uzupełniasz tylko wtedy, gdy specyfika Twojego projektu tego wymaga.

Kwestie środowiskowe w świetle Zielonej Karty MSCA

Sekcja ta ma rygorystyczny limit maksymalnie ½ strony. Twoim zadaniem jest wyjaśnienie, jak projekt będzie dążył do przestrzegania zasad MSCA Green Charter podczas wdrożenia. Musisz opisać konkretne działania mające na celu promowanie zrównoważonych praktyk badawczych i łagodzenie negatywnego wpływu na środowisko, bez uszczerbku dla doskonałości naukowej czy wolności badawczej.

Zasady te (które mogą służyć jako dodatkowe kryterium oceny przy równej liczbie punktów wniosków) obejmują obszary takie jak:

  • podróże, wydarzenia i spotkania (np. ograniczanie lotów, wybór transportu kolejowego, organizacja spotkań hybrydowych),
  • środowiska badawcze o wysokiej zasobochłonności (np. optymalizacja pracy laboratoriów),
  • sprzęt, oprogramowanie i wykorzystanie danych (np. efektywność energetyczna serwerów i infrastruktury IT),
  • infrastruktura, obiekty oraz zrównoważone zamówienia publiczne.

List intencyjny dla Global Fellowships (Letter of commitment)

Sekcja ta jest wymagana i bezwzględnie obowiązkowa wyłącznie dla wniosków typu Global Fellowships. Służy do załączenia skanu listu intencyjnego od partnera stowarzyszonego goszczącego badacza w fazie wyjazdowej (outgoing phase).

Rygorystyczne wymogi formalne listu:

  • musi być sporządzony na oficjalnym papierze firmowym lub posiadać wyraźną pieczęć instytucji,
  • musi być aktualny – data wystawienia nie może być wcześniejsza niż data publikacji naboru,
  • musi jednoznacznie potwierdzać wolę aktywnego udziału instytucji w opisywanym projekcie,
  • musi precyzyjnie wyjaśniać i opisywać rolę, jaką instytucja odegra w badaniach.

Jeśli list nie dostarczy jasnych zapewnień (np. z powodu braku podpisu, błędnego numeru referencyjnego wniosku czy nieaktualnej daty), eksperci obniżą ocenę projektu w kryterium wdrożenia (implementation). Co najważniejsze – całkowity brak listu intencyjnego skutkuje uznaniem wniosku Global Fellowship za niedopuszczalny i odrzuceniem go bez oceny merytorycznej.

Wykorzystanie sztucznej inteligencji w przygotowaniu wniosku

Komisja Europejska dopuszcza wsparcie się generatywną sztuczną inteligencją, ale nakłada na wnioskodawców jasne obowiązki:

  • Jako wnioskodawca ponosisz stuprocentową odpowiedzialność za treść wniosku. Dotyczy to również fragmentów wygenerowanych przez AI.
  • Masz absolutny obowiązek ujawnienia, jakie narzędzia AI zostały użyte oraz w jaki sposób pomogły Ci w pracy nad wnioskiem. Należy też otwarcie wspomnieć o ograniczeniach tych narzędzi (potencjał błędów lub luk wiedzy).
  • Specjalny tekst wyjaśniający użycie generatywnej sztucznej inteligencji musi zostać umieszczony na samym końcu części B2.

Wymogi techniczne i wysyłka systemu

Niezależnie od genialnej zawartości merytorycznej, błąd techniczny może uniemożliwić złożenie aplikacji. Pamiętaj o poniższych zasadach:

  • System składania wniosków zablokuje możliwość wysłania, jeśli nie wgrasz poprawnie obu części (zarówno części B1, jak i części B2).
  • Oba dokumenty muszą zostać zapisane i wgrane w formacie PDF.

#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie #NAWA #MSCA

Jak napisać perfekcyjny wniosek Part B1? Kompleksowy przewodnik

Masz już genialny pomysł naukowy, świetnego mentora i wybraną instytucję goszczącej? To teraz czas na pisanie najważniejszej części całej aplikacji – Part B1.

W tym odcinku bierzemy pod mikroskop całą anatomię Part B1. Dowiedz się, jak krok po kroku sformatować dokument, jakich pułapek językowych unikać oraz co wpisać w sekcjach Excellence, Impact i Implementation, aby zachwycić recenzentów.

Zasady techniczne i layout wniosku

a) Limit 10 stron (I ani linijki więcej!)

Sekcje 1 (Excellence), 2 (Impact) oraz 3 (Implementation) wniosku Part B1 mogą zająć łącznie maksymalnie 10 stron. Do tego limitu wliczają się treść główna, tabele, wykresy, literatura, przypisy oraz wykres Gantta. Nadmiarowe strony zostaną automatycznie odcięte i ukryte przed ekspertami.

Wniosek zaczyna się od razu od sekcji merytorycznej – nie twórz strony okładkowej ani spisu treści. W stopce dokumentu obowiązkowo umieść numery stron w formacie: Part B – Page X of Y.

b) Rekomendowany podział stron
Ponieważ sekcja Excellence to aż 50% oceny końcowej, Impact 30%, a Implementation 20%, najlepsi stypendyści stosują sprawdzoną proporcję alokacji tekstu:

  • Sekcja 1 (Excellence): ok. 6 stron
  • Sekcja 2 (Impact): ok. 2 strony
  • Sekcja 3 (Implementation): ok. 2 strony

c) Marginesy, czcionki i interlinie pod linijkę

  • Rozmiar papieru – obowiązkowo format A4.
  • Marginesy – minimum 15 mm z każdej strony (nie obejmują nagłówków i stopek).
  • Czcionka – oficjalne wytyczne zalecają trzy konkretne kroje pisma: Times New Roman (Windows), Times/Times New Roman (Apple) lub Nimbus Roman No. 9 L (Linux).
  • Rozmiar czcionki – minimum 11 punktów dla tekstu głównego (w tym tekstu w tabelach).
  • Interlinia – obowiązkowo pojedyncza (single line spacing) oraz standardowe odstępy między znakami.

Czcionkę można zmniejszyć do minimum 8 punktów w:

  • nagłówkach i stopkach,
  • przypisach dolnych i końcowych oraz wzorach matematycznych,
  • podpisach pod wykresami i grafikami,
  • wykresach Gantta (czcionka 8 punktów to standard, by zmieścić harmonogram).

d) Strona wizualna i zakaz hiperłączy

Ściana jednolitego tekstu to najprostsza droga do zniechęcenia recenzenta.

  • Używaj elementów wizualnych – wykresy, diagramy, ramki tekstowe oraz tabele są Twoim sprzymierzeńcem. Każdy element musi mieć swój kolejny numer seryjny oraz jasny tytuł.
  • Upewnij się, że wszystkie kolorowe wykresy i schematy są w pełni zrozumiałe i czytelne po wydrukowaniu w odcieniach szarości.
  • Stosuj pogrubienia, kursywę lub podkreślenia, aby uwypuklić najważniejsze frazy. Nie przesadź – pogrubienie co drugiego zdania mija się z celem.
  • Eksperci mają bezwzględny nakaz ignorowania hiperłączy, które mają na celu rozszerzenie treści wniosku i obejście limitu 10 stron. Cała kluczowa wiedza musi znaleźć się bezpośrednio w tekście.

Język i styl wniosku – jak pisać, by ekspert czytał z przyjemnością?

  1. Krótkie zdania i zero naukowego żargonu – dziel długie myśli na krótsze, bardziej precyzyjne komunikaty. Jedna myśl to jedno zdanie. Twój wniosek trafia do ogólnego panelu tematycznego (np. LIF, ENV, SOC), ale przypisany ekspert nie musi być wąskim specjalistą w Twojej wąskiej dziedzinie. Pisz przystępnie i wyjaśniaj każdy akronim przy pierwszym użyciu.
  2. W konkursie MSCA PF liczba mnoga („my”, „nasz zespół”) lub bezosobowa („zbadano”) jest poważnym błędem. To jest Twój indywidualny grant. Wybierz jeden wariant gramatyczny i trzymaj się go konsekwentnie przez całe 10 stron:
  3. Recenzenci natychmiast wyłapują opisy laboratoriów wycięte ze stron www uczelni. Każda informacja o instytucji goszczącej czy szkoleniach musi być uszyta na miarę pod kątem Twojego konkretnego projektu.
  4. Unikaj powtórzeń – przy limicie 10 stron marnowanie przestrzeni na powtarzanie tych samych informacji to grzech. Stosuj krótkie odsyłacze wewnętrzne np.: „…as described in Section 1.2” lub „(see Work Package 3 for details)”.

Sekcja 1 – EXCELLENCE (Doskonałość naukowa)

1.1 Quality and pertinence of the project’s research and innovation objectives

W tym miejscu udowadniasz, że Twój projekt podejmuje ważny problem, a jego cele są jasne i realistyczne.

  • Formułowanie celów (research objectives – ROs) – wprowadź kontekst badawczy i powiąż projekt z wyzwaniami na poziomie europejskim lub globalnym. Twoje cele muszą być mierzalne i weryfikowalne. Ponumeruj je jako O1, O2, O3 i na końcu każdego dodaj w nawiasie właściwy pakiet prac, np. (WP1).
  • Wyjście poza stan wiedzy (beyond the state-of-the-art – SOA) – rozbij opis SOA na krótkie akapity, z których każdy skupia się na jednym celu (O1, O2). Opisz obecny stan wiedzy, wskaż lukę i wyraźnie zaznacz, jak Twój projekt ją przekracza, używając najświeższej literatury. Kończ akapity pogrubionym zdaniem lub ramką tekstową z jasnym podsumowaniem przełomu. Jeśli Ty lub mentor prowadziliście już badania w tym obszarze, wspomnij o tym – to dowodzi Twojej doskonałości.

Mocne strony z arkuszy ocen (ESR):

  • precyzyjne zdefiniowanie granic obecnej wiedzy, jej ograniczeń oraz sposobu, w jaki projekt na nie odpowiada,
  • doskonałe wpisanie celów badawczych we współczesne europejskie wyzwania gospodarcze lub społeczne,
  • jasne sformułowanie odrębnych celów i przekonujący opis synergii oraz zależności między nimi.

Słabe strony z arkuszy ocen (ESR):

  • zbyt pobieżne tło literaturowe, przez co innowacyjność i hipotezy robocze wiszą w próżni,
  • ambitne cele, ale nierealistycznie szerokie w zakresie, bez widocznej synergii i mierzalności,
  • brak wyjaśnienia, czym ten projekt różni się i jak rozwija badania, które naukowiec prowadził już w ramach doktoratu,
  • tekst brzmiący jak zbiór modnych, ogólnych haseł, co utrudnia zrozumienie, co dokładnie ma być zrobione.

1.2 Soundness of the proposed methodology

  • Opisz koncepcje, modele i założenia krok po kroku. Pogrub informacje o nowych analizach lub nowatorskim wykorzystaniu znanych technik. Wskaż krytyczne wyzwania metodologiczne i od razu zasygnalizuj, jak zamierzasz je przezwyciężyć. Jeśli planujesz secondment lub non-academic placement, napisz wprost, dlaczego są niezbędne (np. dostęp do unikalnej aparatury).
  • MSCA Green Charter – Komisja Europejska wymaga teraz wykazania, że Twoja metodologia projektowa szanuje środowisko. Opisz, jak zredukujesz ślad węglowy (np. poprzez wirtualne spotkania projektowe, wybór zielonych repozytoriów danych czy energooszczędne procedury laboratoryjne).
  • Interdyscyplinarność – udowodnij, w jaki sposób metody z różnych dyscyplin będą ze sobą współpracować, tworząc nową wartość. Jeśli podejście interdyscyplinarne nie ma zastosowania, musisz to bardzo mocno uzasadnić.
  • Wymiar płci i różnorodności (chodzi o treść merytoryczną badań, a nie o parytet płci w zespole) – wyjaśnij, czy cechy biologiczne lub czynniki społeczno-kulturowe mają znaczenie dla Twojej nauki (np. zbalansowane grupy testowe, zbieranie danych z podziałem na płeć). Jeśli pracujesz nad czymś, gdzie płeć nie ma znaczenia, musisz to wyraźnie i jednoznacznie uzasadnić. Uwzględnij też inne aspekty różnorodności (etniczność, niepełnosprawność), jeśli wpływają na wyniki.
  • Otwarta Nauka to obowiązek w Horyzoncie Europa. Masz na to maksymalnie pół strony. Zasada przewodnia: „tak otwarte, jak to możliwe, tak zamknięte, jak to konieczne” (zamknięcie dopuszczalne tylko dla ochrony prywatności/RODO, bezpieczeństwa lub patentów).

 

1.3. Quality of the supervision, training and of the two-way transfer of knowledge

  • Supervisor – w kilku mocnych zdaniach pokaż jego kluczowe osiągnięcia (lata doświadczenia, indeks Hirscha, topowe czasopisma, patenty, koordynowane projekty unijne). Podkreśl jego doświadczenie w mentoringu (ile postdoców wypromował i gdzie teraz pracują). Jeśli włączasz współpromotora (co-supervisor), jasno zdefiniuj jego komplementarną rolę. W tekście zadeklaruj: „The project will strictly adhere to the MSCA Guidelines on Supervision”.
  • Plan szkoleń (training) – skoncentruj się na kilku szkoleniach, których naprawdę potrzebujesz. Zaznacz, że w ciągu pierwszych 6 miesięcy stworzysz z mentorem oficjalny Career Development Plan (CDP). Rozbij szkolenia na:
    • naukowe: nowe techniki badawcze, rzetelność badawcza, Open Science, gender w badaniach,
    • transferowalne: prowadzenie zajęć i mentoring studentów (przywództwo), zarządzanie projektami i finansami, pisanie wniosków grantowych, przedsiębiorczość, zarządzanie własnością intelektualną (IPR).
  • Wyjaśnij, co Ty zyskasz dzięki ekspertyzie i szkoleniom uczelni, oraz co Ty wnosisz do ich zespołu (Twoja unikalna wiedza, nowe sieci kontaktów) i jak im to przekażesz (np. seminaria, mentoring doktorantów). W przypadku Global Fellowships opisz transfer trójkierunkowy (naukowiec ↔ instytucja w kraju trzecim ↔ instytucja, do której wracamy) i wyjaśnij, jak zaimportujesz wiedzę z kraju trzeciego z powrotem do Europy.
  • Secondments & placements – jeśli planujesz wyjazd badawczy (secondment) lub trwający do 6 miesięcy staż w sektorze pozaakademickim na koniec projektu (non-academic placement), udowodnij ich wartość dodaną. Pokaż, że staż w firmie pozwoli Ci przetestować technologię w warunkach rynkowych lub rozwinąć kompetencje biznesowe niezbędne do założenia przyszłego spin-offu.

Mocne strony z arkuszy ocen (ESR):

  • bardzo jasne uzasadnienie rozwoju osobistego poprzez odpowiedni miks praktycznych szkoleń, seminariów i kursów,
  • wysoka jakość dorobku promotora, idealnie zbieżna z tematyką wniosku i poparta bogatym doświadczeniem w opiece nad postdocami,
  • modelowo opisany staż przemysłowy, dający naukowcowi praktyczne spojrzenie na aplikację wyników.

Słabe strony z arkuszy ocen (ESR):

  • zbyt ogólny opis działań szkoleniowych; brak jasności, jak badacz nabędzie kluczowe umiejętności miękkie,
  • zaproponowanie zbyt podstawowych kursów szkoleniowych, biorąc pod uwagę dotychczasowe, bogate doświadczenie zawodowe naukowca,
  • nieprecyzyjny wyjazd (secondment) – brak określenia czasu trwania wyjazdu lub niejasna rola instytucji przyjmującej.

 

1.4 Quality and appropriateness of the researcher’s professional experience, competences and skills

  • Wybierz tylko te elementy z CV, które bezpośrednio łączą się z celami nowego projektu (najważniejsze publikacje o wysokiej punktacji, przyznane granty, nagrody, doświadczenie w zarządzaniu lub mentoringu).
  • Udowodnij swoje niezależne myślenie i potencjał lidera.
  • Jeśli Twój projekt wymaga analizy literatury lub prowadzenia badań terenowych w języku, który nie jest ani angielskim, ani Twoim ojczystym, podaj informację, że posiadasz przynajmniej podstawową znajomość tego języka do efektywnego działania.

Mocne strony z arkuszy ocen (ESR):

  • dorobek naukowca (publikacje w topowych journalach, zdolność przyciągania funduszy, nagrody) czyni jego profesjonalny wzrost wysoce wiarygodnym,
  • życiorys kandydata jest bardzo konkurencyjny i wykazuje dużą mobilność międzynarodową oraz bogaty zestaw umiejętności transferowalnych.

Słabe strony z arkuszy ocen (ESR):

  • jakość i liczba publikacji naukowych oraz widoczność w środowisku są zbyt niskie, biorąc pod uwagę czas spędzony na etapie postdoca,
  • umiejętności przywódcze i administracyjne badacza wydają się zawyżone, ponieważ nie poparto ich żadnymi twardymi dowodami we wniosku ani w CV.

Sekcja 2 – IMPACT (Wpływ projektu)

Sekcja Impact ocenia, jak realizacja projektu przełoży się na Twoją przyszłość zawodową oraz jak Twoje wyniki wpłyną na naukę, gospodarkę i społeczeństwo.

2.1 Credibility of the measures to enhance the career perspectives and employability

  • Wykaż, że Twoje obecne kompetencje są na poziomie 80%, a grant MSCA PF dostarczy Ci brakujące 20%, które uczynią Twój profil kompletnym na rynku pracy.
  • Napisz wprost, gdzie chcesz być za 5-10 lat po zakończeniu stypendium (np. założenie własnego laboratorium, pozycja R&D w przemyśle, aplikowanie o prestiżowy grant ERC Starting Grant).
  • Podaj namacalne przykłady opcji zawodowych po stypendium w sektorze akademickim i poza nim. Wyjaśnij, jak Twoje nowe kompetencje przyniosą korzyść przyszłym pracodawcom.
  • Opisz, jak wejście w sieci kontaktów instytucji goszczącej pozwoli Ci na budowanie trwałych, międzynarodowych relacji i przełoży się na przyszłe projekty konsorcjalne.

Mocne strony z arkuszy ocen (ESR):

  • przekonujące nakreślenie ścieżki rozwoju w akademii i poza nią oraz jasne wskazanie roli grantu jako katalizatora tego procesu,
  • wzmocnienie perspektyw bycia liderem poprzez zaplanowany we wniosku mentoring nad studentami studiów magisterskich.

Słabe strony z arkuszy ocen (ESR):

  • brak jakiejkolwiek wyraźnej wizji lub potencjalnych kolejnych kroków w rozwoju kariery po zakończeniu stypendium,
  • wniosek skupia się wyłącznie na celach długoterminowych, ale brakuje w nim szczegółów, jak szkolenia podczas projektu wspierają te ambicje,
  • słabe wsparcie ze strony instytucji goszczącej w kontekście budowania niezależności naukowej i rozszerzania międzynarodowej sieci kontaktów badacza.

 

2.2 Suitability and quality of the measures to maximise expected outcomes and impacts

  • Działania upowszechniające (dissemination) – dotyczą wyłącznie konkretnych wyników naukowych i są kierowane do odbiorców profesjonalistów (naukowców). Wymień z nazwy konferencje i czasopisma o wysokiej punktacji. Podsumuj plan za pomocą tabeli (Działanie | Grupa docelowa | Kiedy | Gdzie | KPI np. liczba słuchaczy, cytowań).
  • Działania komunikacyjne (communication) – opowiadają o projekcie jako całości, jego korzyściach dla obywatela i są kierowane do odbiorców nienaukowych (uczniowie, media, pacjenci, ogół społeczeństwa). Zaplanuj mierzalne wskaźniki sukcesu (KPI) oparte na zasadach SMART (np. odsłony strony, followersi, zasięgi). Wpisz w plan udział w unijnych inicjatywach, takich jak Europejska Noc Naukowców.
  • Komercjalizacja i wykorzystanie (exploitation) – jak wyniki zostaną skonsumowane po grancie? Wybierz metody wdrożenia: dalsze badania, rozwój produktu rynkowego, działania standaryzacyjne, powołanie spółki spin-off lub wpływ na politykę publiczną (policy briefings dla decydentów).

Wykaż, że znasz ekosystem KE i wspomnij, że skorzystasz z darmowych narzędzi wsparcia: Open Research Europe, Horizon Results Platform, Horizon Results Booster, Innovation Radar czy HS Booster.

  • Zarządzanie własnością intelektualną (IP management) – opisz strategię ochrony IP (patenty, prawa autorskie, tajemnice handlowe). Wskaż, że będziesz szukać wsparcia w uniwersyteckim Centrum Transferu Technologii / IPR Office. Zwróć uwagę na specyfikę MSCA:
      • Wymiana międzysektorowa – kompromis między chęcią szybkiej publikacji (uczelnia) a ochroną tajemnicy (biznes).
      • Wymiar międzynarodowy (szczególnie w GF) – różnice w prawie patentowym między UE a krajami trzecimi (np. USA).
      • Wyjazdy (secondments) – obowiązek podpisania umowy regulującej dostęp do wiedzy wyjściowej (background) i wyników (results) dla naukowców przyjeżdżających. Deklaruj zgodność z MSCA Guidelines.

Mocne strony z arkuszy ocen (ESR):

  • realistyczny plan upowszechniania wyników poprzez artykuły, konferencje oraz serię wewnętrznych wykładów i seminariów,
  • ochrona praw IP realizowana za pośrednictwem profesjonalnego i wyspecjalizowanego biura w instytucji goszczącej,
  • jasno zdefiniowane działania komunikacyjne wspierane przez Dział PR uczelni, z precyzyjnie określonymi lokalizacjami i ramami czasowymi.

Słabe strony z arkuszy ocen (ESR):

  • zbyt pobieżny opis upowszechniania i komercjalizacji; brak szczegółów dotyczących angażowania przemysłu i społeczności aplikacyjnej,
  • strategia komunikacji potraktowana zbyt ogólnie – brak informacji o konkretnym przekazie dla danych grup oraz brak narzędzi do mierzenia i analizy wpływu (KPI),
  • niewystarczające przedyskutowanie zasad zarządzania własnością intelektualną i sposobu jej dzielenia między badacza, głównego hosta a instytucją przyjmującą na secondment.

 

2.3 The magnitude and importance of the project’s contribution to expected impacts

Stwórz spójną narrację wyjaśniającą, jak wyniki zmienią świat poza horyzontem czasowym i zakresem samego grantu. Bądź konkretny/-a i odwołuj się wyłącznie do bezpośrednich skutków Twojego projektu, a nie do ogólnego rozwoju danej dziedziny. Zachowaj proporcje – to projekt indywidualny, więc nie musisz adresować wszystkich obszarów. Wybierz te, gdzie Twój wkład jest realny:

  • wpływ naukowy (scientific): konkretne przełomy, nowa wiedza wysokiej jakości, wzmocnienie infrastruktury badawczej i systemów obliczeniowych,
  • wpływ gospodarczy/technologiczny (economic/technological): wprowadzanie nowych produktów/usług na rynek, zwiększanie wydajności, obniżanie kosztów, wkład w tworzenie nowych norm i standardów,
  • wpływ społeczny (societal): zmniejszenie emisji CO2, redukcja możliwej do uniknięcia śmiertelności, poprawa procesów decyzyjnych i polityk publicznych.

Komisja Europejska wymaga zdefiniowania dwóch wymiarów wpływu (jeśli to możliwe, podaj wiarygodne szacunki liczbowe):

  1. Skala (magnitude): jak szeroko rozpowszechnione będą skutki? Jak duża jest grupa docelowa, która odniesie korzyści? (np. wielkość populacji pacjentów, liczba lotnisk adoptujących system).
  2. Znaczenie (importance): jaka jest realna wartość tych korzyści? (np. liczba dodatkowych lat życia w zdrowiu, wzrost przepustowości pasażerskiej o 15%, procentowe oszczędności energii).
    Jeśli limit stron pozwala, przedstaw to w krótkiej tabeli: Oczekiwany rezultat | Opis i grupa docelowa | Skala | Znaczenie | Oczekiwany wpływ długoterminowy.

Mocne strony z arkuszy ocen (ESR):

  • wykazanie trwałego i dalekosiężnego wpływu poprzez ustanowienie długoterminowej współpracy między wiodącymi laboratoriami w Europie i w krajach trzecich,
  • udokumentowany wkład społeczny wniosku poprzez wyraźne wpisywanie się wyników w realizację Celów Zrównoważonego Rozwoju Agendy ONZ 2030,
  • realistycznie opisany potencjał wpływu gospodarczego, w tym konkretne plany uruchomienia nowej usługi doradczej na bazie wyników.

Słabe strony z arkuszy ocen (ESR):

  • brak jasnego określenia wkładu w obszary naukowe, społeczne lub gospodarcze; naciągane i zbyt pośrednie powiązania z innymi dziedzinami nauki,
  • niedostateczne opisanie skwantyfikowanych szacunków dotyczących skali i znaczenia wkładu projektu,
  • słabe omówienie tego, jak wpływ społeczny zostanie zmaksymalizowany w praktyce w celu rozwiązania realnych problemów (np. walki z fake news).

Sekcja 3 – QUALITY AND EFFICIENCY OF THE IMPLEMENTATION (Wdrożenie)

3.1 Quality and effectiveness of the work plan, assessment of risks and appropriateness of the effort

Przedstaw krótką (1–2 akapity) syntezę struktury projektu i wyjaśnij, dlaczego liczba osobomiesięcy (person-months) jest adekwatna do zadań.

  • Pakiety Prac (work packages) – dla projektu indywidualnego nie zaleca się tworzenia więcej niż 6 Pakietów Prac ogółem. W tym:
    • Maksymalnie 2–3 pakiety badawcze (Research WPs) – powiązane bezpośrednio z celami (ROs) i metodologią z sekcji 1.
    • WP na Zarządzanie (Management) : spotkania z mentorem, raportowanie finansowe i techniczne do UE, umowy partnerskie.
    • WP na Szkolenia i Transfer Wiedzy – musi idealnie odpowiadać działaniom z sekcji 1.3.
    • WP na Upowszechnianie, Komercjalizację i Komunikację – przekucie zadań z sekcji 2.2 w konkretne kamienie milowe.
  • Obowiązkowe Deliverables – musisz uwzględnić je w odpowiednich WP oraz na wykresie Gantta:
      • Career Development Plan (CDP) – składany najpóźniej w 6. miesiącu projektu.
      • Data Management Plan (DMP) – składany w ciągu pierwszych 6 miesięcy.
      • Plan for the Dissemination and Exploitation of Results – ostateczna wersja na miesiąc przed końcem projektu.
      • Evaluation Questionnaire – kwestionariusz oceny na koniec projektu oraz obowiązkowy follow-up dwa lata później.
  • Zarządzanie Ryzykiem (risks and mitigation) – brak identyfikacji ryzyk i planu awaryjnego to poważna słabość wniosku. Zidentyfikuj ryzyka naukowe (awaria sprzętu, brak wyników) oraz nienaukowe (opiekun opuszcza projekt, opóźnienia administracyjne). Dla każdego ryzyka podaj: prawdopodobieństwo (Low/Med/High) | dotkliwość (Low/Med/High) | działania zapobiegawcze (Mitigation) | plan awaryjny (Contingency, czyli plan B) | powiązanie z konkretnym WP.

Mocne strony z arkuszy ocen (ESR):

  • kompletny podział na pakiety prac zawierający wszystkie zadania; kamienie milowe i produkty projektu idealnie zsynchronizowane w czasie,
  • dojrzałe zarządzanie ryzykiem – zidentyfikowanie dużej liczby ryzyk naukowych i metodologicznych oraz przedstawienie wysoce przekonujących planów awaryjnych,
  • przemyślany i dobrze zbalansowany nakład pracy przypisany do poszczególnych pakietów (WP), adekwatny dla tego typu badań.

Słabe strony z arkuszy ocen (ESR):

  • zbyt ogólny plan pracy; zadania administracyjne, szkoleniowe i upowszechniające potraktowane po macoszemu i nieprzypisane do konkretnych okresów na wykresie Gantta,
  • ignorowanie ryzyk administracyjnych oraz ryzyk związanych z komunikacją i wsparciem instytucjonalnym, co grozi opóźnieniem całego projektu,
  • przeładowanie harmonogramu i nadmierne nakładanie się wielu skomplikowanych zadań w tym samym czasie, bez wyjaśnienia, jak zostaną technicznie zrealizowane,
  • zbyt duże obciążenie naukowca obowiązkami dydaktycznymi, co może uniemożliwić terminowe dostarczenie kluczowych produktów projektu.

 

Zasady projektowania wykresu Gantta:

  • Dołączenie wykresu Gantta jest obowiązkowe i wlicza się do limitu 10 stron.
  • Oś czasu musi pokazywać miesiące od rozpoczęcia projektu (Month 1, Month 2…), a nie konkretne daty kalendarzowe.
  • Minimalny rozmiar czcionki na wykresie to 8 punktów. Tekst musi być w pełni czytelny.
  • Usuń z szablonu wykresu wszystkie kolumny wykraczające poza czas trwania Twojego projektu (np. utnij kolumny 25–36, jeśli grant trwa 24 miesiące).
  • Musi zawierać tytuły WP (oraz kluczowe zadania, jeśli miejsce pozwala), produkty (Deliverables – np. D1.1), kamienie milowe (Milestones – np. M1.1) oraz okresy wyjazdów (Secondments / Placements).

3.2 Quality and capacity of the host institutions and participating organisations

Udowodnij, że wybrana uczelnia to nie tylko prestiżowa nazwa, ale doskonałe zaplecze logistyczne.

  • Opisz grupę badawczą jako całość (liczba osób, reprezentowane dyscypliny, wsparcie techniczne laborantów). Wyjaśnij mechanizmy Twojej integracji z zespołem i instytucją (regularne spotkania, dni wprowadzające, seminaria, aktywności społeczne).
  • Opisz pomoc ze strony działu HR (przygotowanie umowy o pracę, wdrożenie w procedury). Jeśli uczelnia posiada unijne wyróżnienie HRS4R (HR Excellence in Research label) – koniecznie to wpisz. Wspomnij o wsparciu sieci EURAXESS przy relokacji i sprawach wizowych.
  • Dla projektów Global Fellowship (GF) – precyzyjnie określ warunki przyjęcia w kraju trzecim (np. pomoc wizowa w USA) oraz szczegółowo opisz środki planowane na Twoją reintegrację w Europie (faza powrotna – np. transfer wiedzy, zabezpieczenie stanowiska pracy).
  • Opisz dostęp do infrastruktury badawczej (sprzęt, laboratoria, oprogramowanie, bazy danych) oraz administracyjnej (własne biurko/stacja robocza, biblioteka, wsparcie biura projektów i finansów). Ogranicz opis do minimum i odeślij eksperta do sekcji 5 wniosku Part B2, gdzie znajduje się pełna tabela potencjału instytucji (Capacity of the Participating Organisations). Ta sama zasada dotyczy partnerów przyjmujących na secondments i placements.
  • Partnerzy powiązani (associated partners linked to a beneficiary) – jeśli Twoja uczelnia współpracuje blisko z innym podmiotem (np. szpitalem klinicznym, instytutem afiliowanym) i tam spędzisz część czasu korzystając z ich aparatury, podaj nazwę podmiotu, określ charakter powiązania z hostem i opisz zadania oraz infrastrukturę, z której skorzystasz.

Mocne strony z arkuszy ocen (ESR):

  • precyzyjnie określona wysoka jakość i kompetencje instytucji goszczącej oraz pełna gotowość do zapewnienia wsparcia administracyjnego,
  • doskonałe, komplementarne środowisko naukowe i infrastrukturalne u wszystkich zaangażowanych partnerów,
  • zapewnienie naukowcowi pełnych zasobów biurowych i laboratoryjnych (dedykowane biurko, stacja robocza) oraz jasny schemat integracji poprzez cykliczne seminaria i spotkania.

Słabe strony z arkuszy ocen (ESR):

  • niewystarczająco opisane działania integracyjne na poziomie grupy badawczej oraz brak jasności co do dostępności usług wsparcia dla naukowca,
  • brak konkretnych szczegółów dotyczących infrastruktury nienaukowej (wsparcie w zakwaterowaniu, administracji, relokacji),
  • pominięcie opisu warunków przyjęcia oraz infrastruktury w instytucji odpowiedzialnej za staż pozaakademicki.

Szybka checklista przed wysłaniem wniosku

Twój wniosek Part B1 jest gotowy do wysłania, jeśli możesz odhaczyć poniższe punkty:

  • Cały dokument (sekcje 1, 2 i 3 wraz z grafikami i literaturą) mieści się na maksymalnie 10 stronach formatu A4.
  • Marginesy mają minimum 15 mm, a tekst główny napisany jest czcionką minimum 11 pkt (Times New Roman lub odpowiednik) z pojedynczą interlinią.
  • Tekst na wykresie Gantta ma minimum 8 pkt i jest w pełni czytelny na ekranie komputera.
  • Wniosek napisany jest w 1. osobie liczby pojedynczej („I”, „my” zamiast „we”) i nie zawiera unikalnego żargonu bez wyjaśnienia akronimów.
  • Cele badawcze sformatowane są jako O1, O2 i powiązane w nawiasach z pakietami prac, np. (WP1).
  • Wykazano przełom naukowy (Beyond the State-of-the-Art) w osobnych akapitach dla każdego celu badawczego.
  • Uwzględniono zasady MSCA Green Charter w opisie metodologicznym lub operacyjnym.
  • Adresujesz wymiar płci i różnorodności (Gender dimension) w merytorycznej treści badań (lub dostarczasz silne uzasadnienie jego braku).
  • Wpisałeś/-aś obowiązkowe produkty projektu (DMP, CDP, Plan Upowszechniania i Komercjalizacji) w odpowiednich terminach.
  • Rozdzielasz pojęcia Communication, Dissemination i Exploitation, przypisując im różne grupy docelowe i mierzalne wskaźniki KPI.
  • Twoja tabela ryzyk zawiera ryzyka naukowe i nienaukowe, stopnie prawdopodobieństwa oraz konkretne plany awaryjne.

#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie #NAWA #MSCA

Jak poprawnie wypełnić część administracyjną (Part A) wniosku MSCA PF 2026?

Przygotowanie konkurencyjnego wniosku w prestiżowym konkursie Marie Skłodowska-Curie Actions Postdoctoral Fellowships (MSCA PF) na rok 2026 wymaga rzetelnego podejścia zarówno do opisu naukowego, jak i formalności elektronicznych. Cała aplikacja składa się z dwóch integralnych części: załącznika technicznego (Part B), zawierającego merytoryczny opis projektu, oraz formularza administracyjnego (Part A). Ocena przez niezależnych ekspertów jest możliwa wyłącznie wtedy, gdy obie te części zostaną poprawnie i kompletnie wypełnione w systemie.

Formularz Part A jest generowany bezpośrednio online za pośrednictwem systemu elektronicznego platformy Funding & Tenders Portal. Choć ma on charakter techniczno-administracyjny, błędy popełnione na tym etapie mogą skutkować odrzuceniem wniosku z przyczyn formalnych lub negatywnie wpłynąć na proces doboru recenzentów. Poniższy artykuł, stanowi podręcznik prowadzący przez ten proces krok po kroku.

Rejestracja, wybór konkursu i inicjowanie wniosku w portalu

Prace nad wnioskiem rozpoczynają się od zalogowania na unijnym portalu Funding & Tenders Portal za pomocą konta EU Login. Jeżeli wnioskodawca lub opiekun nie posiadają jeszcze takiego konta, pierwszym krokiem musi być jego utworzenie. W wyszukiwarce dostępnych naborów (zakładka Funding) należy precyzyjnie zlokalizować aktualnie otwarty konkurs oznaczony identyfikatorem HORIZON-MSCA-2026-PF-01. Wybór nieaktualnej edycji (np. z lat ubiegłych) uniemożliwi skuteczne złożenie dokumentacji.

Kluczowym momentem inicjowania aplikacji jest poprawny wybór właściwego typu grantu w sekcji Start Submission:

  • European Fellowships (EF) – należy wybrać ten panel, jeżeli naukowiec planuje realizować swój projekt w instytucji goszczącej zlokalizowanej w państwie członkowskim UE (MS) lub kraju stowarzyszonym z programem Horizon Europe (AC).
  • Global Fellowships (GF) – ten wariant wybiera się w sytuacji, gdy projekt zakłada realizację fazy wyjazdowej w instytucji zlokalizowanej w kraju trzecim, czyli poza strukturami unijnymi i stowarzyszonymi. Przy wyborze GF system bezwzględnie wymaga zadeklarowania dodatkowej instytucji z kraju MS lub AC, która w strukturze prawnej projektu będzie pełniła funkcję koordynatora całego grantu.

REA wskazuje, że jednym z najpoważniejszych błędów na starcie jest zakodowanie w systemie niewłaściwego typu grantu, co nieodwracalnie wypacza kryteria kwalifikowalności projektu. Wybór ten blokuje się w kreatorze i nie może zostać zmodyfikowany na późniejszym etapie pracy z formularzami, co w przypadku pomyłki zmusza wnioskodawcę do utworzenia zupełnie nowego szkicu wniosku od zera. Przed przejściem dalej należy także przeczytać oraz zaakceptować regulamin i warunki składania wniosków (Terms and Conditions), co pozwala systemowi na uruchomienie właściwego interfejsu.

Identyfikacja instytucji goszczącej oraz ról projektowych

Po zatwierdzeniu typu grantu system wymaga powiązania wniosku z instytucją goszczącą za pomocą unikalnego, 9-cyfrowego numeru PIC (Participant Identification Code). Po wpisaniu numeru PIC lub nazwy skróconej organizacja jest wyszukiwana w bazie portalu. Bardzo ważne jest, aby status wyszukanej instytucji posiadał oznaczenie VALIDATED lub przynajmniej DECLARED. W przypadku trudności z odnalezieniem właściwego kodu należy niezwłocznie skontaktować się z uniwersyteckim bądź instytutowym biurem ds. grantów w celu uzyskania autoryzowanych danych. Po pomyślnym przypisaniu organizacji, jej LEAR zostanie automatycznie powiadomiony przez system o włączeniu jednostki do przygotowywanego wniosku grantowego.

Na tym samym etapie następuje przypisywanie ról w projekcie osobom fizycznym poprzez funkcję Add contact +. System bezwzględnie wymaga zdefiniowania w strukturze personalnej dwóch odrębnych podmiotów:

  1. Researcher – sam wnioskodawca, czyli naukowiec ze stopniem doktora. W systemie można nadać mu uprawnienia głównej osoby kontaktowej, aby miał swobodny i pełny dostęp do edycji wniosku.
  2. Supervisor – opiekun naukowy ze strony beneficjenta, który pełni funkcję głównej osoby kontaktowej.

REA przypomina o bezwzględnym zakazie łączenia tych funkcji: badacz i opiekun naukowy pod żadnym pozorem nie mogą być tą samą osobą. Kolejnym powszechnym błędem jest wpisanie w roli aplikującego beneficjenta instytucji, w której naukowiec ma jedynie afiliację w momencie składania wniosku, bądź instytucji goszczącej fazę wyjazdową GF, zamiast wskazania realnego przyszłego gospodarza grantu w Europie.

Akronim, streszczenie

Po przejściu kreatora wstępnego użytkownik zyskuje dostęp do właściwego panelu administracyjnego, gdzie kliknięcie przycisku Edit forms otwiera interaktywny formularz Part A, podzielony na sekcje tematyczne widoczne w spisie treści po lewej stronie ekranu. Nie trzeba wypełniać wszystkiego od razu – system pozwala na regularne zapisywanie wprowadzonych zmian przyciskiem Save data i powrót do pracy w dowolnym momencie aż do zamknięcia naboru.

W podsekcji General Info pierwszym zadaniem jest wprowadzenie akronimu projektu. Musi to być konstrukcja krótka, chwytliwa, łatwa do zapamiętania i bezproblemowa do wymówienia dla recenzentów. Należy skrupulatnie zweryfikować, czy wybrany skrót nie niesie za sobą nieodpowiednich skojarzeń lub dwuznacznych, kłopotliwych znaczeń w języku angielskim bądź innych językach europejskich. Wsparciem w procesie generowania unikalnych skrótów na podstawie słów kluczowych opisujących tożsamość badań mogą być darmowe, dedykowane narzędzia sieciowe, jak choćby rekomendowany w poradnikach serwis Acronym Creator. Raz zatwierdzony i wysłany w portalu akronim staje się niezmienny i będzie towarzyszył projektowi na każdym etapie ewentualnej późniejszej realizacji i upowszechniania wyników. Dobrą praktyką jest umieszczanie go w nagłówku każdej strony dokumentu merytorycznego Part B, tuż obok oficjalnego identyfikatora konkursu (Call: HORIZON-MSCA-2026-PF-01).

Kolejnym kluczowym polem jest streszczenie projektu (Abstract lub Short Summary), na którego stworzenie system przewiduje maksymalnie 2000 znaków ze spacjami. Streszczenie to musi w sposób jasny i atrakcyjny przedstawiać ramy metodologiczne oraz cele badawcze, lecz nie może zawierać żadnych danych poufnych, wrażliwych ani nieopatentowanych szczegółów technologicznych. Wynika to z faktu, iż w przypadku przyznania finansowania treść tego pola zostanie w pełni upubliczniona w unijnych bazach danych (np. CORDIS) i udostępniona opinii publicznej.

Precyzyjny dobór panelu oraz hierarchia słów kluczowych (MSCA Keywords)

Przypisanie wniosku do jednego z 8 głównych paneli naukowych (Chemistry – CHE; Social Sciences and Humanities – SOC; Economic Sciences – ECO; Information Science and Engineering – ENG; Environment and Geo-Sciences – ENV; Life Sciences – LIF; Mathematics – MAT; Physics – PHY) determinuje, pod jakim szyldem wniosek będzie oceniany i z której puli budżetowej oraz odrębnej listy rankingowej otrzyma środki.

Aby eksperci z agencji REA mogli precyzyjnie dobrać recenzentów posiadających wąską specjalizację zbieżną z tematyką projektu, wnioskodawca musi zadeklarować od minimum 3 do maksymalnie 5 słów kluczowych (deskryptorów), układając je w porządku malejącym pod względem stopnia istotności dla badań. Wybór każdego słowa kluczowego odbywa się w systemie w sposób ściśle zhierarchizowany na trzech poziomach:

  1. Panel główny (np. SOC).
  2. Podobszar badań (słowo kluczowe poziomu 1, np. Cognition, psychology, linguistics).
  3. Deskryptor szczegółowy (słowo kluczowe poziomu 2, np. Social psychology).

System elektroniczny nakłada tu sztywną regułę: dwa pierwsze słowa kluczowe muszą pochodzić bezwzględnie z tego samego panelu naukowego, który został wybrany jako wiodący dla całego wniosku. Trzy pierwsze deskryptory są całkowicie obligatoryjne do uzupełnienia w systemie. Słowa kluczowe numer trzy, cztery oraz pięć mogą być wybierane w sposób całkowicie swobodny z dowolnego z pozostałych siedmiu paneli unijnych, co pozwala zasygnalizować interdyscyplinarny lub wielodyscyplinarny charakter projektu. Całkowity brak streszczenia, panelu bądź wymaganych deskryptorów stanowi rażący błąd formalny uniemożliwiający dalsze procedowanie aplikacji.

Declarations – oświadczenia i rygor ponownego składania (resubmissions)

W sekcji oświadczeń (Declarations) koordynator wniosku z ramienia instytucji goszczącej zobowiązany jest do zaznaczenia serii obligatoryjnych klauzul prawno-administracyjnych, potwierdzających m.in. prawdziwość wprowadzonych danych, posiadanie pełnej zgody wszystkich uczestników na udział w projekcie oraz spełnianie kryteriów braku wykluczenia z finansowania publicznego. Wszystkie pola oznaczone symbolem czerwonej gwiazdki (*) są bezwzględnie wymagane.

W tej samej sekcji należy odpowiedzieć na pytanie, czy wniosek (lub projekt o bardzo zbliżonym charakterze) był składany w ciągu ostatnich dwóch lat w odpowiedzi na jakikolwiek konkurs unijny. W przypadku ponownego składania projektu (tzw. resubmission) wymagane jest podanie zeszłorocznego 9-cyfrowego numeru referencyjnego wniosku. Należy pamiętać o restrykcyjnej unijnej zasadzie blokady: jeżeli projekt w poprzedniej edycji konkursu uzyskał wynik poniżej 80 % punktów, nie może on zostać ponownie złożony do oceny w roku bezpośrednio następującym.

Dane badacza, reguła mobilności i rola organizacji

Sekcja Participants zbiera szczegółowe metadane dotyczące podmiotów instytucjonalnych oraz kluczowego personelu. Dzięki zintegrowaniu z numerami PIC większość ogólnych informacji o strukturze prawnej i statusie instytucji goszczącej zaczytuje się automatycznie. Osoba wypełniająca wniosek musi jedynie ręcznie uzupełnić puste pola wpisując m.in. dokładne dane teleadresowe wydziałów, numery telefonów oraz precyzyjne stanowiska i stopnie naukowe opiekuna oraz badacza.

Dla instytucji z krajów członkowskich UE lub krajów stowarzyszonych kluczowym kryterium kwalifikowalności, weryfikowanym przed podpisaniem umowy grantowej, jest posiadanie wdrożonego Planu Równości Płci (Gender Equality Plan). W przypadku podmiotów publicznych, instytutów badawczych oraz uczelni wyższych warunek ten jest obligatoryjny – brak takiego planu blokuje możliwość przyznania grantu, natomiast nie jest on wymagany od innych typów organizacji (np. przedsiębiorstw prywatnych z sektora nieakademickiego). W tej części wnioskodawca musi również zaznaczyć odpowiednie pola wyboru określające specyficzną rolę, jaką dana instytucja będzie pełniła w projekcie (np. zarządzanie projektem, upowszechnianie wyników, szkolenia, udostępnianie infrastruktury badawczej czy transfer praw własności intelektualnej).

W profilu kandydata (Researcher) kluczowe znaczenie ma wprowadzenie dokładnej daty uzyskania lub planowanej obrony stopnia doktora (Doctorate Date of Award), co pozwala systemowi na wstępne zweryfikowanie limitu maksymalnie 8 lat doświadczenia po doktoracie dopuszczalnego w MSCA PF. Każde uzasadnione przedłużenie tego okresu (np. z tytułu urlopów macierzyńskich, rodzicielskich czy pracy poza sektorem naukowym) musi zostać jawnie zakodowane w formie odliczeń czasowych w tej sekcji Part A wniosku. Choć dokumenty potwierdzające te odliczenia nie są wymagane na etapie aplikowania, wnioskodawca musi posiadać je w gotowości na wypadek ewentualnego audytu ze strony Komisji Europejskiej.

Ponadto znajduje się tutaj tabela, w której należy bez jakichkolwiek luk czasowych odnotować wszystkie miejsca aktywności zawodowej i zamieszkania (Place of activity/place of residence) badacza z ostatnich 5 lat przed terminem zamknięcia naboru. Służy to bezwzględnej weryfikacji unijnej reguły mobilności, stanowiącej, że badacz nie może mieć stałego miejsca zamieszkania ani prowadzić swojej głównej działalności (praca, studia) w kraju przyszłej instytucji goszczącej przez dłużej niż 12 miesięcy w okresie ostatnich 36 miesięcy bezpośrednio poprzedzających moment zamknięcia konkursu. Krótkie pobyty wakacyjne lub wyjazdy turystyczne nie powinny być wyszczególniane w tej tabeli jako osobne pozycje.

Tabela dotycząca publikacji, wcześniejszych projektów oraz kluczowej aparatury i infrastruktury badawczej

W sekcji uczestników interfejs Funding & Tenders Portal wyświetla pola tekstowe przeznaczone na wpisanie wykazu maksymalnie pięciu najważniejszych publikacji naukowych, opisów zrealizowanych wcześniej projektów powiązanych z tematyką wniosku oraz kluczowej aparatury i infrastruktury badawczej. Poradniki REA formułują w tym miejscu ostrzeżenie: pól tych w formularzu Part A nie wolno wypełniać. Jakiekolwiek informacje dotyczące publikacji, dorobku czy zaplecza laboratoryjnego wpisane w części administracyjnej online zostaną całkowicie zignorowane przez ekspertów oceniających wniosek. Miejscem przeznaczonym na rzetelny i punktowany opis całego dorobku oraz infrastruktury są wyłącznie odpowiednie sekcje załącznika merytorycznego Part B-2.

Konstrukcja budżetu i poprawne kodowanie faz projektu

Struktura finansowa MSCA PF opiera się w całości na kosztach jednostkowych (unit costs) – stawki miesięczne przypisane do poszczególnych kategorii (Living Allowance, Mobility Allowance, Family Allowance, koszty badań i szkoleń oraz koszty zarządzania) są automatycznie mnożone przez czas trwania grantu i korygowane przez system o unijny współczynnik kosztów utrzymania w danym kraju (Country Correction Coefficient).

Rola wnioskodawcy w sekcji Budget ogranicza się do zdefiniowania czasu trwania projektu oraz określenia uprawnień do dodatku rodzinnego (Family Allowance) poprzez zaznaczenie opcji Yes/No. Dodatek ten przysługuje badaczom, którzy w momencie zamknięcia naboru wniosków posiadają formalny status małżeństwa, związku uznanego przez prawo kraju jego zawarcia bądź mają dzieci na utrzymaniu. Rozwinięcie dedykowanej strzałki w tabeli finansowej pozwala na weryfikację składowych budżetu oraz końcowej szacowanej kwoty dofinansowania.

Powszechne błędy budżetowe i instytucjonalne wg REA

Analiza agencji REA wskazuje, że najwięcej uchybień formalnych generujących błędy budżetowe wiąże się z wadliwym kodowaniem w Part A specyficznych faz projektu, takich jak faza wyjazdowa Global Fellowship czy staże pozaakademickie (Non-Academic Placements – NAP):

  • Błędny status państwa – wprowadzenie kraju trzeciego (TC) zamiast państwa członkowskiego (MS) bądź kraju stowarzyszonego (HE AC) dla głównego beneficjenta, co automatycznie zaburza wyliczenie współczynnika korygującego (Country Coefficient) i zniekształca budżet.
  • Nieprawidłowy czas trwania faz – pomyłki w określaniu długości fazy wyjazdowej GF, powrotnej GF lub stażu NAP bezpośrednio rzutują na błędne przeliczenie stawek miesięcznych przez system finansowy portalu.
  • Mylenie staży NAP z oddelegowaniami (secondments) – staże w sektorze pozaakademickim na koniec projektu (NAP) mogą trwać maksymalnie do 6 miesięcy i wymagają dodania instytucji przyjmującej jako oficjalnego partnera stowarzyszonego (Associated Partner) bezpośrednio w strukturze uczestników Part A (np. poprzez dodanie numeru PIC danej firmy czy organizacji). Bardzo powszechnym błędem jest kodowanie w Part A zwykłych oddelegowań (secondments) lub krótkich wizyt studyjnych (short visits) jako staży NAP, bądź też dodawanie instytucji odpowiedzialnych za oddelegowania (secondments) do bazy danych Part A. Instytucje goszczące badacza na standardowe, krótkie oddelegowania powinny być opisywane wyłącznie w merytorycznej części Part B-2 wniosku i nie mogą figurować w formularzu administracyjnym online. Podsumowując: w Part A wykazuje się wyłącznie partnerów stowarzyszonych odpowiedzialnych za fazę wyjazdową GF oraz podmioty organizujące oficjalny staż NAP.

Ethics and Security – autoocena kwestii etycznych i bezpieczeństwa

Przedostatnia i ostatnia część formularza wymagają od wnioskodawcy odniesienia się do kwestii etycznych (Ethics) oraz bezpieczeństwa międzynarodowego (Security). Obie sekcje opierają się na liście pytań kontrolnych typu tak/nie. Obejmują one zagadnienia związane z badaniami na ludziach, przetwarzaniem wrażliwych danych osobowych (zgodnie z rozporządzeniem RODO), dobrostanem zwierząt laboratoryjnych, transferem technologii o podwójnym zastosowaniu cywilno-wojskowym (Dual Use), wywozem materiałów podlegających restrykcjom oraz potencjalnym negatywnym oddziaływaniem prowadzonych doświadczeń na środowisko naturalne.

Jeżeli na którekolwiek z pytań w tabeli etycznej wnioskodawca odpowie twierdząco, system wymusi uzupełnienie dedykowanego pola tekstowego przeznaczonego na autoocenę etyczną (Ethics Self-Assessment). Należy w nim zwięźle opisać procedury i wskazać, jakie zgody właściwych komisji bioetycznych lub komisji ds. etyki badań zostaną uzyskane przed rozpoczęciem konkretnych zadań projektowych. Rzetelne podejście do tej sekcji chroni wniosek przed zablokowaniem na etapie unijnej kontroli etycznej po ewentualnym wygraniu konkursu.

Wprowadzane w formularzu online dane można i należy regularnie zapisywać za pomocą przycisku Save data, co chroni przed utratą informacji w przypadku przerwania sesji. Praca nad Part A nie musi być wykonana jednorazowo – system pozwala na wielokrotne edytowanie i modyfikowanie danych aż do momentu oficjalnego zamknięcia naboru, który w edycji 2026 mija 9 września 2026 roku o godzinie 17:00:00 czasu brukselskiego (CEST).

Przed przystąpieniem do wysyłki wniosku obowiązkowym krokiem jest uruchomienie systemowej weryfikacji technicznej poprzez kliknięcie przycisku VALIDATE. System przeszukuje wówczas całą zawartość formularza administracyjnego Part A pod kątem pustych pól, niespójności logicznych czy braku wymaganych oświadczeń. Jeśli walidacja wykaże błędy, zostaną one podświetlone na czerwono i zablokują możliwość wysłania aplikacji. Jeśli system wyświetli jedynie ostrzeżenia (warnings), wniosek technicznie da się wysłać, jednak REA ostrzega, że ignorowanie ostrzeżeń systemowych i przesyłanie wniosków z nierozwiązanymi alertami technicznymi to jeden z najczęstszych powodów późniejszych problemów formalnych i finansowych.

#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie #NAWA #MSCA

Idealna instytucja goszcząca oraz supervisor – z perspektywy naukowca i instytucji

Wybór odpowiedniej instytucji goszczącej (Host Institution) to fundamentalny krok, który często decyduje o sukcesie lub porażce wniosku w konkursie Marie Skłodowska-Curie Postdoctoral Fellowships (MSCA PF). Proces ten przypomina poszukiwanie idealnego partnera biznesowego – obie strony muszą wnieść do projektu unikalną wartość, aby zaimponować ekspertom oceniającym wniosek. W tej części naszego cyklu szczegółowo analizujemy mechanizmy tego dopasowania. Przyjrzymy się procesowi z dwóch perspektyw: naukowca, który musi skutecznie namierzyć i przekonać do siebie przyszłego Hosta, oraz organizacji, która chce otworzyć swoje drzwi dla najlepszych międzynarodowych talentów.

CZĘŚĆ I: Perspektywa naukowca – jak znaleźć i zdobyć idealnego Hosta?

Skuteczne poszukiwanie instytucji goszczącej wymaga połączenia metodycznego podejścia z aktywnym networkingiem, ponieważ najlepsze oferty rzadko czekają na pierwszej stronie wyników wyszukiwania. Podstawowym punktem wyjścia dla każdego badacza powinny być oficjalne platformy europejskie. Absolutnym centrum dowodzenia jest portal EURAXESS, a w szczególności sekcja Jobs & Hosting. To właśnie tam instytucje z całego świata publikują tak zwane Expressions of Interest (EoI), czyli otwarte deklaracje gotowości do przyjęcia stypendystów. Równolegle warto korzystać z oficjalnego portalu Komisji Europejskiej Funding & Tenders, gdzie w dedykowanej zakładce Partner Search można filtrować organizacje pod kątem ich wcześniejszego doświadczenia w programach ramowych. Nieocenionym źródłem wiedzy są także bazy narodowe oraz serwisy koordynowane przez sieć Krajowych Punktów Kontaktowych, takie jak Net4Mobility+, które regularnie agregują sprawdzone i aktywne oferty z różnych zakątków Europy i świata.

Prawdziwa magia i najbardziej dopasowane partnerstwa rodzą się poprzez bezpośrednie, spersonalizowane relacje naukowe. Najlepszą strategią jest rozpoczęcie od wnikliwej analizy literatury we własnej dyscyplinie. Zamiast pisać do losowych uniwersytetów, zidentyfikuj autorów kluczowych publikacji, których badania bezpośrednio rezonują z Twoim pomysłem na projekt, a następnie sprawdź ich afiliacje. Doskonałą okazją do nawiązania kontaktu są międzynarodowe konferencje naukowe, gdzie podczas sesji kuluarowych można osobiście przedstawić zarys swoich badań i zapytać profesora o możliwość złożenia wspólnego wniosku. W erze cyfrowej potężnym narzędziem stały się również media społecznościowe, zwłaszcza LinkedIn. Coraz więcej liderów grup badawczych i laboratoriów omija tradycyjną biurokrację i publikuje krótkie, bezpośrednie ogłoszenia opatrzone hashtagami takimi jak #MSCAPF czy #PostdocJobs, zachęcając do kontaktu poprzez wiadomości prywatne.

Kiedy już stworzysz krótką listę potencjalnych instytucji, musisz ocenić je przez pryzmat kryteriów, którymi będą kierować się eksperci oceniający Twój wniosek. Komisja Europejska bardzo rygorystycznie podchodzi do jakości wdrożenia projektu (Implementation) oraz jego wpływu na Twój rozwój (Impact).

Kluczową postacią jest Twój przyszły opiekun naukowy, czyli supervisor. W uniwersum grantów Marie Skłodowska-Curie nie jest on jedynie formalnym podpisem na dokumencie aplikacyjnym. Jego/jej pozycja, dorobek i zaangażowanie są bezpośrednio oraz bardzo surowo oceniane przez ekspertów Komisji Europejskiej. Idealny supervisor musi łączyć w sobie cechy wybitnego aktywnego naukowca z cechami empatycznego, otwartego mentora. Pod kątem formalnym i merytorycznym powinien to być badacz z ugruntowaną pozycją w swojej dyscyplinie, legitymujący się silnym i aktualnym dorobkiem publikacyjnym w prestiżowych czasopismach o zasięgu globalnym. Eksperci oceniający wniosek natychmiast wychwycą, czy potencjalny opiekun nadal aktywnie kreuje trendy w nauce, czy też jego największe sukcesy miały miejsce dekadę temu. Niezwykle cenione jest doświadczenie w zdobywaniu i skutecznym rozliczaniu grantów międzynarodowych, zwłaszcza tych finansowanych przez Unię Europejską, takich jak inne projekty MSCA czy prestiżowe granty ERC. Jeśli Twój supervisor prowadził już wcześniej stypendystę MSCA, wniosek zyskuje potężny atut, ponieważ dla Brukseli jest to gwarancja, że instytucja rozumie unijne procedury i specyfikę tego konkretnego programu.

Poza twardymi wskaźnikami bibliometrycznymi, ekspertów interesuje przede wszystkim udokumentowane doświadczenie mentorskie i szkoleniowe. Supervisor musi dowieść, że potrafi skutecznie zarządzać kapitałem ludzkim i rozwijać kariery swoich podopiecznych. W opisie jego profilu należy pokazać, ilu doktorantów lub badaczy na stażach postdoc pomyślnie wypromował oraz gdzie ci ludzie pracują dzisiaj – czy zasilają czołowe ośrodki akademickie, czy odnoszą sukcesy w przemyśle. To pokazuje tak zwaną „zdolność instytucjonalną do transferu wiedzy”. Dobry opiekun musi dysponować czasem i realną przestrzenią na integrację nowego pracownika ze swoim zespołem. Bardzo negatywnie oceniane są sytuacje, w których wybitny profesor bierze pod swoje skrzydła stypendystę, ale z racji piastowania licznych funkcji menedżerskich czy rektorskich nie jest w stanie zaoferować mu regularnych, cotygodniowych konsultacji.

Wybierając supervisora, warto zwrócić uwagę na jego cechy osobowościowe oraz styl zarządzania, ponieważ przez dwa lata będziecie pracować w bardzo bliskiej relacji. Idealny mentor to osoba o rozwiniętych kompetencjach miękkich, otwarta na interdyscyplinarność i gotowa na partnerski dialog, a nie autorytarne dyktowanie warunków. Powinien wykazywać autentyczny entuzjazm wobec Twojego pomysłu badawczego i chcieć uczyć się od Ciebie tak samo, jak Ty planujesz uczyć się od niego. Dobry supervisor to także sprawny sieciowiec – człowiek, który posiada szerokie kontakty międzynarodowe i bez wahania otworzy przed Tobą drzwi do innych globalnych laboratoriów, ułatwiając Ci planowanie staży czy krótkich wizyt naukowych. Przy pierwszym kontakcie warto zweryfikować, jak szybko odpowiada na maile, czy angażuje się w dyskusję nad hipotezami projektowymi i czy jest gotów poświęcić czas na wspólne, wielokrotne przepisywanie wniosku. Jeśli na etapie przygotowań napotykasz na ścianę milczenia lub zdawkowe odpowiedzi, jest to bardzo poważny sygnał ostrzegawczy, że współpraca w trakcie realizacji grantu może okazać się niezwykle trudna.

Dobry Host musi również zagwarantować odpowiednie zaplecze infrastrukturalne, zapewniając Ci nieskrępowany dostęp do laboratoriów, unikalnej aparatury czy specjalistycznych baz danych niezbędnych do realizacji badań. Równie ważne jest wsparcie administracyjne – sprawnie działające biuro grantowe zdejmie z Twoich barków ciężar formalności i pomoże w bezbłędnym przygotowaniu administracyjnej części wniosku. Na koniec zwróć uwagę na to, co instytucja oferuje poza samymi badaniami; najlepsze ośrodki zapewniają pakiety integracyjne, szkolenia z umiejętności miękkich, kursy językowe oraz realną pomoc w relokacji, na przykład poprzez lokalne biura sieci EURAXESS.

CZĘŚĆ II: Perspektywa instytucji – jak skutecznie zgłosić się jako Host?

Dla instytucji naukowej lub przedsiębiorstwa status Hosta w programie MSCA PF to prestiż, zastrzyk świeżej wiedzy oraz szansa na darmowe sfinansowanie doskonałego pracownika na okres do dwóch lat. Aby jednak przyciągnąć wybitnego naukowca, organizacja nie może czekać biernie – musi wyjść z inicjatywą i stać się widoczna na arenie międzynarodowej. Pierwszym formalnym krokiem jest założenie bezpłatnego konta instytucjonalnego na portalu EURAXESS i zmapowanie wewnętrznego potencjału. Równolegle należy upewnić się, że instytucja posiada aktywny numer PIC (Participant Identification Code) w systemie Funding & Tenders, co pozwoli na zaznaczenie opcji „Publish Partner Search” przy właściwym konkursie na rok 2026. Najbardziej profesjonalnym podejściem, stosowanym przez wiodące europejskie uniwersytety, jest stworzenie dedykowanej podstrony internetowej poświęconej wyłącznie naborowi do MSCA PF. Taka witryna powinna w jasny sposób prezentować profile supervisorów gotowych podjąć się opieki mentorskiej oraz precyzować ramy czasowe i wymagania formalne wobec kandydatów.

Sercem kampanii rekrutacyjnej instytucji jest jej oficjalne ogłoszenie, czyli wspomniane Expression of Interest (EoI). Aby wyróżnić się spośród tysięcy ofert z całego świata, tekst musi być napisany językiem korzyści i precyzyjnie targetować odpowiednią grupę badaczy. Dobrze skonstruowane EoI zaczyna się od chwytliwego, jednoznacznego tytułu, który od razu wskazuje dziedzinę badań i nazwę instytucji. Zamiast ogólnikowych opisów całej uczelni, ogłoszenie powinno skupiać się na konkretnym zespole badawczym, prezentując unikalne sukcesy danej grupy oraz linkując do profili naukowych supervisora w bazach takich jak Google Scholar czy Scopus. Kluczowe jest jasne wyartykułowanie, co organizacja oferuje kandydatowi: od dostępu do unikalnej aparatury w skali globalnej, przez udział w prestiżowych sieciach konsorcjalnych, aż po konkretne wsparcie na etapie pisania wniosku. Instytucja musi również precyzyjnie określić swoje wymagania wobec kandydata, precyzując pożądaną dyscyplinę, niezbędne umiejętności techniczne oraz przypominając o bezwzględnej unijnej regule mobilności. Na końcu nie może zabraknąć transparentnego opisu procesu selekcji, z wyraźnie wskazanymi terminami nadsyłania dokumentów i planowanymi datami rozmów kwalifikacyjnych.

Samo napisanie ogłoszenia to jednak dopiero połowa sukcesu; równie ważna jest jego szeroka i przemyślana dystrybucja. Podstawowym kanałem, w którym obecność jest obowiązkowa, pozostaje dedykowana sekcja na portalu EURAXESS, ponieważ to tam w pierwszej kolejności zaglądają zmotywowani naukowcy. Informację warto jednak zdywersyfikować, publikując ją na globalnych portalach kariery naukowej, takich jak ResearchGate, Nature Careers czy Science Careers, które gwarantują dotarcie do badaczy mocno sprofilowanych dziedzinowo. Równolegle instytucja powinna uruchomić swoje kanały w mediach społecznościowych, wykorzystując oficjalne profile na LinkedInie czy platformie X. Najbardziej skuteczne okazuje się zaangażowanie samych naukowców – kiedy profesorowie i kierownicy laboratoriów osobiście udostępniają informację o poszukiwaniu kandydata w swoich prywatnych sieciach kontaktów zawodowych, zasięg i wiarygodność ogłoszenia rosną lawinowo, przyciągając talenty o najwyższym potencjale naukowym.

Q&A

  1. Czy mogę aplikować z Hostem z kraju, z którego pochodzę?

Tak, ale zależy to od Twojej historii migracyjnej. Kluczowa jest reguła mobilności: nie możesz mieszkać ani prowadzić głównej działalności (praca, studia) w kraju Hosta przez więcej niż 12 miesięcy w ciągu 3 lat bezpośrednio przed terminem zamknięcia naboru wniosków.

  1. Czy instytucja goszcząca płaci coś za udział w grancie?

Nie. Grant MSCA PF pokrywa 100% kosztów. Unia Europejska finansuje wynagrodzenie naukowca (wraz ze składkami pracodawcy), dodatek mobilnościowy, dodatek rodzinny (jeśli dotyczy), a także przekazuje stałą kwotę dla instytucji na koszty badań, szkoleń, konferencji oraz koszty pośrednie (zarządzanie).

  1. Ile czasu zajmuje znalezienie Hosta i napisanie wniosku?

Minimum 3-5 miesięcy. Optymalny moment na sfinalizowanie rozmów z Hostem to kwiecień/maj roku, w którym zamykany jest konkurs (wrzesień). Pisanie 10-stronicowego wniosku wymaga ścisłej współpracy z opiekunem naukowym i działem grantowym.

  1. Czy jedna instytucja może złożyć kilka wniosków z różnymi naukowcami?

Tak. Jeden supervisor może wspierać kilku różnych naukowców w danym roku, pod warunkiem, że wykaże zdolność do zapewnienia im wszystkim odpowiedniej opieki mentorskiej. Jeden naukowiec może jednak złożyć tylko jeden wniosek w danym konkursie.

  1. Czy prywatna relacja (np. małżeństwo lub bliskie pokrewieństwo) między naukowcem a supervisorem wywołuje konflikt interesów i dyskwalifikuje wniosek?

Z formalnego punktu widzenia – nie ma automatycznego zakazu. Zasady MSCA PF dopuszczają opieranie współpracy na dotychczasowych relacjach partnerskich czy zawodowych. Jednak we wniosku musisz bezwzględnie udowodnić, że wybór tego konkretnego supervisora wynika wyłącznie z merytorycznej wartości dodanej dla Twojej kariery oraz jego unikalnej wiedzy eksperckiej. Ponadto na etapie realizacji projektu instytucja goszcząca musi zapewnić transparentne procedury, aby zapobiec jakimkolwiek zarzutom o stronniczość w ocenie Twojej pracy.

  1. Co się stanie, jeśli supervisor zachoruje, zmieni pracę lub odejdzie z instytutu w trakcie pisania wniosku lub realizacji grantu?

Projekty MSCA PF są elastyczne, ale wymagają zgody Komisji Europejskiej. Jeśli zmiana nastąpi przed złożeniem wniosku, należy jak najszybciej znaleźć nowego opiekuna w tej samej instytucji i zaktualizować wniosek. Jeśli supervisor odchodzi w trakcie realizacji projektu, Host Institution musi zaproponować nowego opiekuna o zbliżonych lub wyższych kompetencjach naukowych i przesłać oficjalną prośbę o aneks do umowy (Grant Agreement Amendments) do Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA).

  1. Czy dwóch różnych naukowców może złożyć wnioski w tym samym konkursie, do tej samej instytucji, do tego samego supervisora i w tym samym panelu naukowym?

Tak, system na to pozwala, ale niesie to ogromne ryzyko formalne. Komisja Europejska oficjalnie dopuszcza taką sytuację. Zgoda ta obwarowana jest jednak bardzo twardym warunkiem: cele projektu, metodologia, podejście naukowe oraz sekcja wdrożeniowa (Implementation) obu wniosków muszą być całkowicie odmienne. Jeśli eksperci uznają, że wnioski są zbyt podobne (np. powielają tę samą treść opisu laboratoriów czy harmonogramu), jeden z nich (lub oba) zostanie bezdyskusyjnie uznany za niekwalifikowalny.

  1. Czy na jednej instytucji goszczącej naukowiec może mieć wpisanych dwóch supervisorów (np. co-supervision wewnątrz uczelni)?

W ramach europejskich grantów (European Fellowships) – absolutnie nie. Oficjalna zasada mówi wprost: we wniosku może figurować wyłącznie jeden główny supervisor przypadający na daną instytucję goszczącą. Oczywiście, dopuszczalne jest, aby w badaniach pomagali inni naukowcy czy doradcy zewnętrzni jako mentorzy pomocniczy (co-supervisors). Muszą być oni jednak opisani wyłącznie w sekcji merytorycznej (jako część zespołu), natomiast w formularzach administracyjnych Part A miejscem na formalnego opiekuna dysponuje tylko jedna osoba.

  1. Czy supervisor, który nie jest profesorem (np. ma stopień doktora i stanowisko adiunkta / Senior Lecturer), obniża szanse wniosku w kryterium oceny?

Nie, o ile wniosek odpowiednio uargumentuje jego kompetencje. Komisja nie wymaga, aby opiekunem był wyłącznie profesor tytularny. Kluczowe jest, aby supervisor posiadał udokumentowaną zdolność do zapewnienia pełnego, profesjonalnego wsparcia naukowcowi na każdym etapie projektu. Jeśli w dorobku młodszego stażem supervisora widnieją pewne luki (np. mniejsze doświadczenie w zarządzaniu ludźmi), wniosek musi pokazać, jak instytucja goszcząca to kompensuje – oferując dodatkowych mentorów pomocniczych lub instytucjonalne programy wsparcia rekrutacyjnego.

  1. Czy instytucja goszcząca może w trakcie trwania projektu MSCA PF przyjąć dodatkowe, zewnętrzne finansowanie na badania tego samego naukowca?

Tak, ale z zachowaniem żelaznej zasady unijnej: zakazu podwójnego finansowania. Komisja Europejska pozwala, aby Host pozyskiwał inne granty (np. krajowe, przemysłowe) na pokrycie kosztów drogiej aparatury lub personelu pomocniczego, których ryczałt MSCA nie jest w stanie w pełni sfinansować. Warunek jest jeden: te same, konkretne koszty (np. ta sama faktura za odczynniki lub wyjazd na tę samą konferencję) nie mogą być rozliczane z dwóch różnych źródeł jednocześnie. Ponadto, naukowiec nie może z tego tytułu otrzymywać żadnego innego, ukrytego dochodu za realizację tego projektu niż ten wynikający bezpośrednio z budżetu MSCA.

  1. Kto tak naprawdę powinien fizycznie napisać wniosek: naukowiec czy supervisor?

Oficjalne stanowisko unijne brzmi: to musi być wspólne przedsięwzięcie. Eksperci bez problemu wyczuwają wnioski napisane w 100% przez profesora (gdzie naukowiec jest tylko dopisanym nazwiskiem) oraz te napisane wyłącznie przez młodego doktora bez konsultacji merytorycznej z Hostem (brak spójności z infrastrukturą uczelni). Niedopuszczalne jest też, aby badacz składał wniosek zupełnie sam, bez wiedzy i zgody instytucji. Idealny model to sytuacja, w której naukowiec odpowiada za esencję badawczą, a supervisor wspólnie z nim dopracowuje plan szkoleń, transfer wiedzy oraz sekcję zarządzania ryzykiem.

#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie #NAWA #MSCA

Non-academic placement w grantach MSCA PF – jak zyskać dodatkowe 6 miesięcy na projekt?

Granty Marie Skłodowska-Curie Postdoctoral Fellowships (MSCA PF) to prestiżowa szansa na rozwój kariery naukowej. Mało kto jednak wie, że projekt można wydłużyć o dodatkowe pół roku. Kluczem do tego jest tzw. non-academic placement (NAP).

Czym jest non-academic placement?

To opcjonalny, w pełni finansowany etap realizowany na samym końcu projektu badawczego. Opiera się na mobilności fizycznej do innego podmiotu i pozwala naukowcom na podjęcie pracy oraz wdrożenie swoich badań w organizacji spoza sektora akademickiego:

  • czas trwania: dodatkowy okres do maksymalnie 6 miesięcy,
  • lokalizacja: organizacja musi mieć siedzibę w Kraju Członkowskim UE (MS) lub Kraju Stowarzyszonym z programem Horizon Europe (AC),
  • finansowanie: na czas trwania stażu przyznawany jest dedykowany, dodatkowy budżet, o który wnioskuje się na etapie składania wniosku,
  • ograniczenia: można wybrać tylko jedną organizację goszczącą. Staż musi odbyć się jako jeden ciągły okres – nie można dzielić go na krótsze etapy,
  • cel: staż musi być bezpośrednio powiązany z celami projektu i wnosić wyraźną wartość dodaną oraz silny wpływ (significant value and/or impact) na cały projekt.

Kto kwalifikuje się jako sektor pozaakademicki?

Według wytycznych KE, oprócz prywatnych firm i przedsiębiorstw (w tym MŚP), idealnymi partnerami na staż NAP są również organizacje rządowe (ministerstwa, urzędy regionalne), szpitale, muzea, organizacje pozarządowe (NGO), fundacje oraz instytucje charytatywne.

Non-Academic Placement a Secondment – kluczowe różnice

Warto pamiętać, że non-academic placement nie jest secondmentem (oddelegowaniem). Program MSCA PF wyraźnie rozróżnia te dwa mechanizmy mobilności, co ma ogromne znaczenie podczas uzupełniania formularzy:

Cecha

Secondment (oddelegowanie)

Non-Academic Placement (staż NAP)

Czas realizacji

W trakcie standardowego czasu trwania projektu

Na samym końcu projektu, po standardowym czasie trwania

Maksymalny czas

Do połowy standardowego czasu (EF) lub fazy wyjazdowej (GF)

Do maksymalnie 6 miesięcy

Wpływ na budżet

Brak dodatkowego budżetu

Dedykowany, dodatkowy budżet

Sektor gospodarki

Dowolny (akademicki lub pozaakademicki)

Wyłącznie pozaakademicki

Dopuszczalne kraje

Cały świat (dowolny kraj)

Wyłącznie kraje UE (MS) lub Stowarzyszone (AC)

Forma realizacji

Elastyczna (możliwość podziału na krótsze okresy)

Sztywna (tylko jeden, ciągły okres na koniec projektu)

Kodowanie w Part A

ZAKAZ wpisywania jako Partner Stowarzyszony

OBOWIĄZEK wpisania jako Partner Stowarzyszony

Jak oceniają to eksperci? (zasady ewaluacji)

Włączenie stażu do wniosku bezpośrednio wpływa na proces jego oceny i może zaważyć na ostatecznym sukcesie. Warto pamiętać o kluczowych regułach oceny:

  • Całość propozycji stażu NAP jest poddawana rygorystycznej ocenie w kryterium Excellence (Doskonałość). Eksperci badają tam, jak szczegółowo wyjaśniłeś wartość dodaną wyjazdu dla projektu oraz dla rozwoju Twojej dalszej kariery naukowej i zawodowej.
  • W punkcie 1.3 w Excellence wniosku oceniana jest zasadność, jakość merytoryczna oraz realny wpływ wyjazdu na fellowship. Trafne uargumentowanie tych korzyści bezpośrednio podnosi końcową ocenę punktową wniosku.
  • W punkcie 3.2 (Implementation) eksperci oceniają potencjał techniczny, jakość operacyjną oraz zaplecze i infrastrukturę (capacity) wybranej przez Ciebie instytucji goszczącej.
  • Staż jest całkowicie dobrowolny. Jeśli nie zdecydujesz się na włączenie NAP do swojego wniosku, Twój projekt nie zostanie penalizowany i nie straci punktów z samego faktu jego braku.

Warunki formalne realizacji:

  • cały dodatkowy okres stażu musi być w pełni objęty Twoją umową o pracę podpisaną z instytucją Beneficjenta (instytucją goszczącą projekt),
  • instytucja goszcząca staż musi zapewnić Ci bezpośredni nadzór. Supervisor w firmie lub instytucji pozanaukowej musi być inną osobą niż główny opiekun projektu u Beneficjenta.

Jak poprawnie uzupełnić wniosek?

Aby otrzymać środki na staż, musisz bezbłędnie wprowadzić dane do systemu aplikacyjnego. Pomyłka może skutkować tym, że eksperci w ogóle nie wezmą tego elementu pod uwagę podczas oceny.

  1. Weryfikacja statusu instytucji

Zanim wpiszesz partnera do wniosku, upewnij się, że Komisja Europejska oficjalnie uznaje go za podmiot pozaakademicki. Status ten można sprawdzić bezpośrednio na Portalu Funding & Tenders (FTOP) podczas walidacji numeru PIC organizacji – system musi jednoznacznie określać instytucję jako non-academic.

  1. Formularz Part A (sekcja administracyjna):
  • zakładka „Participants” (Sekcja 2) – nazwa instytucji goszczącej staż MUSI zostać zakodowana jako organizacja uczestnicząca (partner stowarzyszony – associated partner). W tej zakładce koduje się wyłącznie instytucje dla non-academic placement oraz instytucje goszczące dla fazy wyjazdowej w Global Fellowships.
  • weryfikacja numeru PIC – instytucja goszcząca NAP musi posiadać swój własny numer identyfikacyjny PIC (Personal Identification Code) w statusie zadeklarowanym (declared) lub zweryfikowanym (validated).
  • sekcja 3 (budget) – musisz dodać osobną linię z liczbą wnioskowanych miesięcy (od 1 do 6), aby system poprawnie naliczył dodatkowe finansowanie.
  1. Dokument Part B-1 (opis merytoryczny)
  • Opisz jakość, celowość i znaczenie stażu w kryteriach 1.3 oraz 3.2 wniosku.
  • Obowiązkowo uwzględnij non-academic placement na wykresie Gantta (Gantt chart).
  1. Dokument Part B-2 (dane instytucji i dokumenty)
  • Wpisz instytucję goszczącą do Tabel 5.1 i 5.2 we wniosku jako partnera stowarzyszonego.
  • Obowiązuje absolutny zakaz dołączania listów intencyjnych (letters of commitment) dla stażu w części B-2.

Ryzyko formalne – co jeśli popełnisz błąd?

Wszelkie błędy formalne skutkują uznaniem stażu za niekwalifikowalny (ineligible). Staż zostanie odrzucony, jeśli wybrana instytucja okaże się podmiotem akademickim, znajduje się poza krajami MS lub AC, bądź naruszysz zasady dotyczące czasu trwania czy ulokowania stażu w czasie. Twój wniosek nie zostanie odrzucony w całości. Eksperci ocenią go jednak tak, jakby sekcja o stażu w ogóle nie istniała, a dodatkowy budżet zostanie odcięty. Pamiętaj też, że prośba o przyznanie stażu musi znaleźć się w pierwotnym wniosku – nie ma możliwości dodania stażu po zamknięciu naboru wniosków.

#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie #NAWA #MSCA

Budżet projektu MSCA PF: ile otrzyma naukowiec, a ile instytucja?

System budżetowy MSCA PF opiera się na tak zwanych wkładach jednostkowych (unit contributions), czyli stałych ryczałtach przyznawanych na każdy osobo-miesiąc realizacji projektu. Te zryczałtowane kwoty precyzyjnie dzielą się na fundusze przeznaczone bezpośrednio dla samego badacza oraz środki wspierające instytucję goszczącą.

Co niezwykle wygodne dla aplikujących, w programie tym nie tworzy się tradycyjnego, skomplikowanego arkusza budżetowego. Cały proces opiera się na automatycznej kalkulacji w systemie Komisji Europejskiej. Budżet generuje się sam na podstawie wpisanych danych teleadresowych i merytorycznych – system sam wylicza końcową kwotę na bazie liczby zadeklarowanych miesięcy projektu, statusu rodzinnego badacza oraz wybranego kraju goszczącego. Na etapie pisania wniosku nie ma możliwości negocjowania ani ręcznego zmieniania odgórnie ustalonych stawek jednostkowych.

Pensja naukowca

Głównym filarem unijnego wsparcia jest living allowance, czyli dodatek na utrzymanie, który wynosi bazowo 6350 euro miesięcznie. Warto jednak pamiętać, że kwota ta stanowi tzw. pełny koszt pracodawcy (brutto-brutto). Instytucja goszcząca ma obowiązek odprowadzić od niej podatki oraz składki na ubezpieczenia społeczne zgodnie z prawem krajowym. Przez to ostateczna kwota netto, jaką stypendysta otrzyma na swoje konto różni się w zależności od wybranego państwa.

Dodatkowo kwota ta podlega korekcie za pomocą współczynnika kosztów utrzymania w danym państwie (country correction coefficient), co zapewnia naukowcom równą siłę nabywczą niezależnie od miejsca odbywania grantu. W przypadku grantów europejskich stosuje się współczynnik kraju goszczącego, natomiast w grantach globalnych faza wyjazdowa rozliczana jest według wskaźnika kraju partnerskiego, a faza powrotna – kraju beneficjenta.

Do pensji zasadniczej automatycznie doliczany jest mobility allowance w wysokości 710 euro miesięcznie, mający na celu pokrycie prywatnych kosztów relokacji, zakwaterowania czy podróży o charakterze nieprofesjonalnym. Dodatkowo naukowcy posiadający rodzinę mogą liczyć na family allowance wynoszący 660 euro miesięcznie. Unia Europejska definiuje obowiązki rodzinne bardzo szeroko – dodatek ten przysługuje osobom pozostającym w związku małżeńskim, partnerskim (uznawanym przez prawo danego kraju) lub posiadającym dzieci na utrzymaniu. Status rodzinny badacza weryfikuje się wstępnie w momencie zamknięcia naboru wniosków. Jeżeli badacz wziął ślub lub urodziło mu się dziecko przed upływem tego terminu, dodatek rodzinny zostanie automatycznie wliczony do całkowitego budżetu grantu. Kluczową i bardzo korzystną zmianą jest jednak fakt, że jeśli badacz nabędzie obowiązki rodzinne już w trakcie realizacji projektu, dodatek rodzinny może zostać zgłoszony, przyznany, a maksymalny wkład UE do grantu zostanie odpowiednio zwiększony.

Mobility allowance oraz family allowance muszą w 100% trafić do kieszeni naukowca. Instytucja goszcząca nie ma prawa potrącić ani jednego euro z tych dodatków na cele administracyjne, zakup biurek czy opłacenie procedur rekrutacyjnych. Środki te stanowią nienaruszalną część składową miesięcznego wynagrodzenia pracownika.

Program przewiduje również specjalne mechanizmy ochronne uruchamiane na wniosek:

  • long-term leave allowance – dodatek wspierający w przypadku nieobecności badacza trwającej nieprzerwanie ponad 30 dni (np. z powodu urlopu macierzyńskiego, rodzicielskiego czy długiego zwolnienia chorobowego). Wynosi on 7060 euro pomnożone przez procent kosztów pokrywanych przez beneficjenta.
  • special needs allowance – zryczałtowane wsparcie dla naukowców z długotrwałymi niepełnosprawnościami na pokrycie kosztów asystentów, adaptacji stanowiska pracy czy specjalnego transportu (dostępne w przedziałach od 3 000 do 60 000 euro).

Zgodnie z unijnym rozporządzeniem finansowym, granty nie mogą służyć generowaniu zysku przez naukowca ani instytucję. Naukowiec w ramach MSCA PF musi pracować w pełnym wymiarze godzin i wyłącznie na rzecz projektu. Nie można pobierać innej pensji zasadniczej z innego grantu za te same badania. Jeśli przed przyznaniem MSCA naukowiec posiadał inne, zewnętrzne finansowanie, nie może użyć środków MSCA jako „dopłaty” (top-up) podnoszącej jego dotychczasową pensję, ponieważ zostałoby to uznane za złamanie zasady no-profit.

Budżet dla instytucji

Poza finansowaniem samego badacza Komisja Europejska przekazuje stałe ryczałty instytucji goszczącej na cele operacyjne. Pierwszym z nich jest research, training and networking contribution w wysokości 1000 euro miesięcznie. Są to pieniądze dedykowane bezpośrednio na rozwój kariery naukowca. Pokrywa się z nich koszty materiałów laboratoryjnych, odczynników, książek, dostępu do bibliotek, opłat wizowych, a także udziału w konferencjach, szkoleniach, kursach językowych czy opcjonalnych stażach zewnętrznych (secondments).

Drugim elementem jest management and indirect contribution wynoszący 650 euro miesięcznie, przeznaczony na pokrycie uniwersyteckich kosztów administracyjnych oraz logistyczną obsługę grantu.

Jak poprawnie zaplanować wydatki na staże (secondments) we wniosku?

Opcjonalne staże zewnętrzne (secondments) stanowią potężny atut merytoryczny wniosku, ponieważ wzmacniają interdyscyplinarny i międzysektorowy profil badacza. Aby jednak ekspert oceniający wniosek nie zakwestionował tej części projektu, należy pamiętać o sztywnych regułach finansowych i formalnych programu:

  • Na staż secondment Komisja Europejska nie przyznaje dodatkowych pieniędzy. Wszystkie koszty podróży, biletów lotniczych, zakwaterowania czy diet podczas wyjazdu muszą zostać w całości sfinansowane z puli Research, training and networking contribution (czyli z ryczałtu 1000 euro miesięcznie). Co niezwykle ważne, zgodnie z art. 9 Umowy o Grant MSCA PF, środki unijne muszą być bezpośrednio zarządzane przez beneficjenta mającego siedzibę w państwie członkowskim UE lub kraju stowarzyszonym. Fundusze te (w tym finansowanie przeznaczone na koszty pośrednie) nie mogą zostać przelane do kraju trzeciego. Instytucje przyjmujące na staż lub goszczące badacza w fazie wyjazdowej grantu globalnego działają jako partnerzy stowarzyszeni (Associated Partners). Uczestniczą oni w projekcie, ale nie podpisują umowy o grant i nie mają prawa do pobierania kosztów ani żądania składek. Jedynie beneficjent główny może wnioskować o fundusze i ponosi wyłączną odpowiedzialność za realizację projektu. Wszelkie rozliczenia finansowe i zobowiązania między beneficjentem a partnerem zagranicznym powinny być indywidualnie uregulowane w dwustronnej umowie partnerskiej (partnership agreement).
  • We wniosku należy precyzyjnie uzasadnić wydatek. W sekcji poświęconej wdrażaniu projektu (Implementation) oraz doskonałości (Excellence) trzeba jasno wykazać, że budżet instytucji goszczącej (pula 1000 euro/miesiąc) zabezpiecza realne koszty mobilności. Warto wprost napisać, ile miesięcy potrwa staż, jaki jest szacowany koszt biletów oraz utrzymania na miejscu i potwierdzić, że środki z ryczałtu badawczego są do tego wystarczające.

Warunki zatrudnienia

Zasady MSCA PF kładą ogromny nacisk na stabilność socjalną. Instytucja goszcząca ma bezwzględny obowiązek rekrutacji badacza na podstawie pełnowymiarowej umowy o pracę z pełnym ubezpieczeniem społecznym, włączając w to prawo do emerytury, zasiłków chorobowych i rodzicielskich oraz ochrony wypadkowej. Naukowiec musi otrzymać co najmniej kwotę dodatku utrzymaniowego (po potrąceniu podatków) oraz pełny dodatek mobilnościowy, przy czym instytucje mogą dobrowolnie dopłacać do tej pensji własne środki (top-ups).

Wyjątek od umowy o pracę dopuszcza się wyłącznie wtedy, gdy prawo krajowe lub wewnętrzne regulacje międzynarodowych organizacji uniemożliwiają zatrudnienie na etat. W takiej nadzwyczajnej sytuacji, za zgodą Komisji Europejskiej, badacz otrzymuje stypendium o stałej kwocie (fixed-amount fellowship). Wiąże się to jednak z bolesną konsekwencją finansową: dodatek living allowance zostaje obcięty o połowę (o 50%), a instytucja musi zapewnić pracownikowi przynajmniej minimalne ubezpieczenie zdrowotne i wypadkowe.

#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie #NAWA #MSCA

Oddelegowania (secondments) w MSCA Postdoctoral Fellowships 2026

W ramach prestiżowych grantów Marie Skłodowska-Curie Actions (MSCA PF), naukowcy mają możliwość realizacji opcjonalnych oddelegowań (secondments). Jest to kluczowy mechanizm mobilności, który daje możliwość zdobycia nowych kompetencji, poszerzenia sieci kontaktów oraz wzmocnienia merytorycznej strony projektu badawczego. To opcjonalne, ale niezwykle wartościowe narzędzie pozwala badaczom na czasową zmianę środowiska pracy, co w oczach ekspertów oceniających wniosek często staje się dowodem na ambitne podejście do rozwoju kariery.

Czym jest secondment?

Oddelegowanie to okres pracy badawczej w innej instytucji niż beneficjent (instytucja macierzysta). W przeciwieństwie do staży pozaakademickich po projekcie, secondment jest integralną częścią standardowego czasu trwania grantu.

Kluczowe cechy:

  • Gdzie? Dowolny kraj na świecie.
  • Sektor: dowolny – możesz wyjechać zarówno do innej jednostki akademickiej, jak i do sektora pozaakademickiego (przemysł, NGO, instytucje publiczne).
  • Liczba instytucji – możesz zaplanować wyjazdy do jednej lub kilku organizacji.

Ramy czasowe i limity

Zasady dotyczące długości oddelegowania zależą od rodzaju wybranego panelu:

  • European Postdoctoral Fellowships – oddelegowanie może trwać łącznie do połowy standardowego czasu trwania projektu (np. przy projekcie 24-miesięcznym, na oddelegowaniu możesz spędzić do 12 miesięcy). Okres ten nie musi być realizowany w jednym bloku – można go swobodnie dzielić na mniejsze etapy, dostosowując wyjazdy do kluczowych faz eksperymentów czy zbierania danych.
  • Global Postdoctoral Fellowships – secondments są dozwolone wyłącznie w fazie wyjazdowej (outgoing phase) i mogą trwać maksymalnie do połowy jej trwania. Specyficzny przywilej dotyczy samego początku projektu – naukowiec może spędzić do trzech miesięcy u swojego beneficjenta (lub partnera z nim powiązanego) przed udaniem się do kraju trzeciego, co pozwala na lepsze przygotowanie merytoryczne przed głównym etapem stypendium. Należy jednak pamiętać, że ten czas pomniejsza całkowitą pulę dostępną na inne oddelegowania.

Finansowanie i Nadzór

Z perspektywy finansowej oddelegowania są traktowane jako integralna część realizacji grantu, co oznacza, że nie generują one dodatkowych kosztów dla budżetu unijnego poza tymi, które zostały przyznane na standardowy czas trwania projektu. Wszystkie koszty związane z podróżą czy pobytem w nowym miejscu powinny zostać pokryte z podstawowych stawek ryczałtowych przyznanych naukowcowi.

Profesjonalny nadzór i opieka naukowa

Kluczowym warunkiem merytorycznym każdego oddelegowania jest zapewnienie stypendyście odpowiedniego wsparcia w nowym otoczeniu. Każda organizacja przyjmująca musi wyznaczyć opiekuna naukowego, który będzie nadzorował postępy badacza w trakcie jego pobytu. Unijne wytyczne kategorycznie wskazują jednak, że opiekunem w instytucji oddelegowania musi być inna osoba niż główny mentor naukowy u Beneficjenta. Ma to na celu nie tylko zapewnienie obiektywizmu w ocenie pracy, ale przede wszystkim realne poszerzenie sieci kontaktów naukowca i naukę pod okiem różnych autorytetów w danej dziedzinie.

Jak poprawnie ująć secondment we wniosku?

Błędy formalne w przygotowaniu aplikacji mogą wpłynąć na ocenę merytoryczną. Oto jak prawidłowo wypełnić dokumentację:

Formularz administracyjny (Część A)

  • Sekcja 2 (uczestnicy): NIE wpisuj organizacji goszczącej jako „participating organisation”.
  • Sekcja 3 (budżet): NIE dodawaj żadnych dodatkowych miesięcy ani kwot w tabeli budżetowej.

Opis merytoryczny (Część B-1)

  • Szczegółowo opisz cel i zasadność oddelegowania. Eksperci ocenią, czy wyjazd wnosi realną wartość dodaną do projektu.
  • Uwzględnij wszystkie okresy oddelegowań w wykresie Gantta.

Dane instytucji (Część B-2)

  • Wymień instytucje goszczące w Tabelach 5.1 i 5.2 jako Partnerów Stowarzyszonych (Associated Partners).
  • Dla oddelegowań nie jest wymagany list intencyjny.

Ocena ekspertów

Choć dołączenie oddelegowania do projektu jest opcjonalne i brak wyjazdu nie skutkuje punktami karnymi, trafnie dobrane miejsce oddelegowania może znacząco podnieść ocenę wniosku w kryteriach „Excellence” oraz „Impact”. Eksperci sprawdzają, czy zaplanowana mobilność jest spójna z celami badawczymi i jak wpłynie na rozwój Twojej kariery.

#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie #NAWA #MSCA

Czas trwania projektu w MSCA Postdoctoral Fellowships

Planowanie prestiżowego grantu MSCA to nie tylko kwestia przełomowych badań, ale też strategiczne zarządzanie czasem. Program ten oferuje znacznie więcej niż sztywne ramy czasowe – zawiera mechanizmy pozwalające dopasować projekt do życia prywatnego i ambicji zawodowych.

Podstawowe ramy czasowe

W zależności od tego, gdzie chcesz realizować badania, Twój projekt będzie trwał od roku do trzech lat:

  • European Postdoctoral Fellowships (EF) – trwają od 12 do 24 miesięcy. Realizujesz je w kraju członkowskim UE lub kraju stowarzyszonym z programem Horyzont Europa.
  • Global Postdoctoral Fellowships (GF) – trwają od 24 do 36 miesięcy. Projekt ten ma dwie fazy:
    • faza wyjazdowa (outgoing) – 12-24 miesiące w kraju trzecim (np. USA, Japonia, Australia),
    • faza powrotna (return) – obowiązkowe 12 miesięcy w instytucji w Europie.

Dodatkowe 6 miesięcy w sektorze pozaakademickim

To jedna z najciekawszych opcji MSCA PF. Możesz ubiegać się o dodatkowe 6 miesięcy finansowania na staż (non-academic placement):

  • gdzie? Musi to być organizacja z sektora pozaakademickiego (np. firma, NGO, muzeum, szpital) mająca siedzibę w kraju UE lub kraju stowarzyszonym,
  • kiedy? Zawsze na koniec projektu (po fazie badawczej lub powrotnej),

Chęć odbycia stażu musi być wskazana i uzasadniona merytorycznie już na etapie składania wniosku. Eksperci oceniają, jak ten okres wpłynie na Twój rozwój zawodowy i transfer wiedzy.

Elastyczność w trakcie realizacji

MSCA PF to nie tylko praca na pełen etat. Program rozumie potrzeby naukowców i dopuszcza przejście na część etatu (minimum 50%):

  • powody osobiste – np. opieka nad rodziną lub dzieckiem,
  • powody zawodowe – możesz zmniejszyć wymiar pracy nad projektem, aby np. założyć spin-off, podnieść kwalifikacje na studiach podyplomowych lub realizować inny projekt badawczy (o ile nie jest to inny grant MSCA).

Całkowity czas grantu zostaje proporcjonalnie wydłużony. Jeśli masz projekt na 24 miesiące i przejdziesz na 50% etatu, Twój projekt będzie trwał łącznie 48 miesięcy, abyś wypracował tę samą liczbę zaplanowanych „osobomiesięcy”.

Nieplanowane przerwy i zawieszenia

Życie bywa nieprzewidywalne. Jeśli zajdzie potrzeba przerwania pracy na okres dłuższy niż 30 dni (np. choroba, urlop macierzyński lub rodzicielski), projekt można zawiesić. Po powrocie czas trwania grantu zostaje przedłużony o okres nieobecności.

Oddelegowania (secondments)

W trakcie trwania grantu możesz wyjeżdżać do innych jednostek, nie przerywając „licznika” czasu trwania projektu na oddelegowania.

O oddelegowaniach napiszemy w jednym z następnych odcinków.

Kiedy można zacząć realizację grantu?

Wygranie grantu nie oznacza konieczności pakowania walizek z dnia na dzień. Od momentu podpisania umowy grantowej masz zazwyczaj do 12 miesięcy na faktyczne rozpoczęcie prac. Pozwala to na spokojne domknięcie obecnych zobowiązań zawodowych.

#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie #NAWA #MSCA

Limit 8 lat w MSCA PF 2026

W konkursie MSCA Postdoctoral Fellowships (PF) kluczową barierą dla wielu doświadczonych naukowców jest limit 8 lat doświadczenia badawczego po doktoracie. Precyzyjne zrozumienie zasad odliczeń pozwala jednak wielu osobom złożyć wniosek nawet kilkanaście lat po obronie.

Podstawowa zasada: magiczna data 9 września 2018 r.

Limit 8 lat stażu badawczego liczony jest w ekwiwalencie pełnego czasu pracy od daty uzyskania pierwszego stopnia doktora. Kluczowym momentem weryfikacji jest termin zamknięcia naboru: 9 września 2026 r.

  • Jeśli uzyskałeś doktorat po 9 września 2018 r., automatycznie spełniasz ten wymóg (pod warunkiem, że nie posiadasz drugiego, wcześniejszego doktoratu).
  • Jeśli masz więcej niż jeden stopień doktora, licznik zawsze startuje od daty uzyskania tego pierwszego.

Co można odliczyć od stażu badawczego?

Jeśli Twój doktorat jest starszy niż 8 lat, możesz odliczyć konkretne okresy, które „zatrzymują zegar”. Co ważne: odliczenia te mogą pochodzić z dowolnego momentu między doktoratem a terminem naboru – nie muszą mieścić się w ostatnich 8 latach.

1. Rodzicielstwo (macierzyństwo i tacierzyństwo):

  • urlop macierzyński: możesz odliczyć 18 miesięcy (548 dni) na każde dziecko urodzone po doktoracie. Jeśli udokumentujesz, że Twój urlop był dłuższy, możesz odliczyć faktyczną liczbę dni. Zasada ta obowiązuje nawet jeśli w tym czasie pracowałaś w niepełnym wymiarze godzin,
  • urlop tacierzyński: odliczasz faktycznie wykorzystany i udokumentowany czas opieki nad każdym dzieckiem urodzonym po doktoracie.

2. Praca poza nauką i dydaktyka

To jeden z najczęstszych sposobów na wydłużenie limitu:

  • stanowiska niebadawcze: cały czas spędzony w przemyśle lub administracji na stanowiskach bez profilu badawczego odlicza się w 100%,
  • dydaktyka: jeśli pracowałeś na uczelni, ale Twoje obowiązki obejmowały naukę i nauczanie, możesz odliczyć procentowy czas poświęcony na dydaktykę (np. 60% etatu). Musi to być jednak możliwe do udowodnienia za pomocą opisu stanowiska lub umowy
  • pisanie publikacji po stażu: jeśli Twój kontrakt wygasł, a Ty przez np. 6 miesięcy pisałeś artykuły nie będąc nigdzie zatrudnionym jako badacz – ten czas nie liczy się jako staż badawczy (zegar stoi)

3.  Reintegracja w Europie (Kraje trzecie)

Dla obywateli UE lub długoterminowych rezydentów, którzy chcą wrócić do Europy (European Postdoctoral Fellowships), czas pracy badawczej w krajach trzecich (np. USA, Chiny, Australia) nie jest wliczany do limitu 8 lat.
Uwaga: Praca w krajach stowarzyszonych z Horyzontem Europa (np. Norwegia, Izrael) zawsze liczy się jako staż.

4. Inne przerwy w karierze:

  • bezrobocie – okresy pozostawania bez kontraktu badawczego lub stypendium,
  • choroba – udokumentowane zwolnienia lekarskie trwające powyżej 30 dni,
  • służba wojskowa – obowiązkowa służba narodowa.

Czego NIE uznaje się za doświadczenie badawcze?

Warto pamiętać, że sam „związek” z uczelnią to nie to samo co staż badawczy:

  • studia magisterskie – czas studiów II stopnia nie jest stażem, chyba że byłeś w tym czasie zatrudniony jako badacz. Korzystanie z biblioteki czy wyjazd na konferencję jako student nie zwiększa Twojego stażu.
  • przerwa między kontraktami – czas „wolny”, w którym nie pobierasz wynagrodzenia za badania, jest przerwą w karierze.

Przykłady obliczeń

  1. Doktorat przed 10 laty. Przez 5 lat praca wyłącznie dydaktyczna (100%). Odliczasz 5 lat -> Twój staż badawczy to 5 lat. KWALIFIKUJESZ SIĘ.
  2. Doktorat przed 15 laty. 5 lat pracy w banku (poza nauką) + 10 lat na uczelni, z czego 60% to dydaktyka. Odliczasz 5 lat (bank) + 6 lat (60% z 10 lat dydaktyki) = 11 lat odliczeń. Staż badawczy: 4 lata. KWALIFIKUJESZ SIĘ.
  3. Doktorat przed 10 laty. 1 rok bezrobocia. Odliczasz 1 rok -> Staż to 9 lat. BRAK KWALIFIKACJI.

Formalności i weryfikacja

Wszystkie odliczenia wpisujesz w części A wniosku. Nie musisz na tym etapie dołączać żadnych certyfikatów, aktów urodzenia czy umów.

Agencja REA nie weryfikuje kwalifikowalności przed terminem naboru. To instytucja goszcząca (Host Organization) ma obowiązek sprawdzić Twoje dokumenty przed podpisaniem umowy. Muszą one pozostać w aktach na wypadek audytu. Pamiętaj, że jako aplikant ponosisz pełną odpowiedzialność za prawdziwość danych.

Jeśli otrzymasz grant MSCA PF, musisz poświęcić się mu w 100%. Nie możesz w tym czasie przyjąć stałego etatu na innej uczelni ani pobierać innego wynagrodzenia za pracę naukową (chyba że zatwierdzono specyficzny tryb part-time).

Narzędzia pomocnicze

Zalecamy skorzystanie z self-assessment tool – arkusz kalkulacyjny, który po wpisaniu przerw poda wynik „OK” lub „NOT OK” – link

Jeśli Twój przypadek jest nietypowy, skontaktuj się ze swoim Krajowym Punktem Kontaktowym (NCP) lub regionalnymi punktami kontaktowymi. To jedyna instytucja, która może udzielić wiążących wskazówek dotyczących interpretacji Twojej sytuacji zawodowej.

#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie #NAWA #MSCA

Kto może złożyć wniosek do MSCA PF 2026?

Planując złożenie wniosku w nadchodzącym naborze, warto zacząć od dokładnego sprawdzenia, czy spełniasz kluczowe wymagania dotyczące profilu kandydata. Poniżej przedstawiamy zestawienie najważniejszych kryteriów – od stopnia naukowego, przez staż pracy, aż po zasady mobilności.

Stopień doktora to podstawa

Najważniejszym wymogiem jest posiadanie stopnia naukowego doktora najpóźniej w dniu zakończenia naboru. Co ważne, za osobę uprawnioną uznaje się również kandydata, który do tego czasu pomyślnie obronił rozprawę doktorską. Obrona ta musi mieć jednak charakter bezwarunkowy – oznacza to, że nie mogą zostać wyznaczone żadne dodatkowe wymogi ani poprawki do naniesienia po terminie składania wniosków. Warto pamiętać, że Agencja może poprosić o dokumenty potwierdzające ten fakt.

Ważne dla medyków: sam dyplom lekarza (podstawowe wykształcenie medyczne) nie jest traktowany na równi z doktoratem. Stopień medyczny zostanie uznany tylko wtedy, gdy kandydat wykaże, że odpowiada on poziomowi doktora lub zajmuje stanowisko wymagające równoważnych kwalifikacji (np. profesurę).

Obywatelstwo i mobilność

Program jest otwarty dla badaczy wszystkich narodowości. Jednak w przypadku MSCA Global Fellowships (wyjazdów do krajów poza Europą), zasady dotyczące pochodzenia naukowca są bardziej rygorystyczne. Aby ubiegać się o ten rodzaj grantu, musisz spełniać jeden z poniższych warunków:

  1. Posiadać obywatelstwo państwa członkowskiego UE (MS) lub kraju stowarzyszonego z programem Horyzont Europa (AC).
  2. Jeśli nie masz obywatelstwa UE/AC, musisz posiadać status rezydenta długoterminowego. Zgodnie z wytycznymi programu prac Marie Skłodowska-Curie w ramach Horyzontu Europa, za rezydencję długoterminową uznaje się legalny i nieprzerwany pobyt w państwach członkowskich UE lub krajach stowarzyszonych trwający co najmniej pięć kolejnych lat. Przy obliczaniu tego okresu dopuszczalne są pewne przerwy w pobycie: pojedyncza nieobecność nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy, a łączny czas przebywania poza granicami UE lub krajów stowarzyszonych w całym pięcioletnim okresie nie może przekroczyć dziesięciu miesięcy. Warto również pamiętać o istotnej zasadzie dotyczącej krajów stowarzyszonych. W momencie, gdy dany kraj oficjalnie dołącza do programu Horyzont Europa jako państwo stowarzyszone, każdy okres spędzony w tym kraju – niezależnie od tego, czy miało to miejsce przed, czy po jego oficjalnej akcesji – może zostać wliczony do stażu wymaganego do uzyskania statusu rezydenta długoterminowego. To ułatwienie znacznie rozszerza grupę naukowców, którzy mogą ubiegać się o prestiżowe wyjazdy poza Europę.

Kluczowym aspektem jest również tzw. zasada mobilności. Według niej naukowiec nie mógł mieszkać ani prowadzić swojej głównej działalności (np. pracować lub studiować) w kraju instytucji goszczącej przez więcej niż 12 miesięcy w ciągu ostatnich 3 lat bezpośrednio poprzedzających zamknięcie naboru.

Pod uwagę bierze się zarówno fizyczną obecność w danym kraju, jak i kraj siedziby pracodawcy.

Do limitu 12 miesięcy nie wlicza się:

  • krótkich wyjazdów (np. wakacji),
  • obowiązkowej służby wojskowej,
  • czasu spędzonego na procedurach związanych z uzyskaniem statusu uchodźcy lub ochrony tymczasowej w UE.

W kontekście zasady mobilności w programie MSCA Postdoctoral Fellowships często pojawia się pytanie, jak traktowane są wyjazdy podyktowane względami zdrowotnymi. Kluczowe znaczenie ma tutaj czas trwania takiego pobytu. Krótkie wyjazdy medyczne nie wpływają na ocenę kryterium mobilności i nie są brane pod uwagę przy wyliczaniu stażu w danym kraju. Jeśli jednak stan zdrowia naukowca wymagał długotrwałej relokacji do innego państwa w celu podjęcia leczenia lub opieki medycznej, taki znaczący okres pobytu zostanie już uwzględniony w ogólnym rozliczeniu.

Doświadczenie w badaniach (limit 8 lat)

Kandydaci nie mogą posiadać więcej niż 8 lat doświadczenia w pracy badawczej (liczonego w ekwiwalencie pełnego czasu pracy), licząc od daty uzyskania pierwszego stopnia doktora.

O limicie i sposobie wyliczania limitu napiszemy w kolejnym odcinku.

Osoby aplikujące muszą spełniać wszystkie wymagania najpóźniej w dniu zakończenia naboru. Beneficjent ma obowiązek dopilnować, by wniosek był zgodny z zasadami jeszcze przed jego wysłaniem oraz musi zachować wszystkie dokumenty na potwierdzenie tych danych.
Na etapie składania wniosku nie trzeba przesyłać żadnych zaświadczeń. Trzeba pamiętać jednak, że po terminie Agencja (REA) może poprosić o ich dosłanie, żeby sprawdzić, czy na pewno kwalifikujemy się do programu.

Pełna odpowiedzialność za zweryfikowanie wszystkich kryteriów oraz podanie poprawnych danych w formularzach zgłoszeniowych spoczywa wyłącznie na osobach aplikujących. Jeśli jednak masz wątpliwości dotyczące swoich uprawnień, możesz szukać wsparcia u Krajowego i regionalnych Punktów Kontaktowych ds. Działań „Maria Skłodowska-Curie”.

Instytucja goszcząca – beneficjent

Beneficjentem musi być pojedynczy, niezależny podmiot prawny, który posiada swoją siedzibę w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej lub w kraju stowarzyszonym z programem Horyzont Europa. To właśnie ta instytucja staje się oficjalnym pracodawcą naukowca, podpisuje umowę o dofinansowanie i odpowiada za stronę administracyjną oraz finansową całego przedsięwzięcia.

Sytuacja staje się nieco bardziej rozbudowana w przypadku projektów typu Global Fellowship, które zakładają realizację badań poza granicami Europy. W takim modelu, obok europejskiego Beneficjenta, w projekcie musi pojawić się Partner Stowarzyszony, czyli instytucja goszcząca naukowca w trakcie fazy wyjazdowej. Partner ten musi być niezależnym podmiotem prawnym z siedzibą w tzw. kraju trzecim niestowarzyszonym. Niezwykle istotnym aspektem technicznym jest fakt, że instytucja ta musi zostać wyraźnie wskazana jako organizacja uczestnicząca w Części A formularza wniosku. Jest to warunek niezbędny, aby faza wyjazdowa mogła zostać formalnie uznana i sfinansowana.

 

Ten sam opiekun naukowy i ta sama instytucja mogą brać udział w więcej niż jednym wniosku w ramach tego samego naboru. Opiekunowie muszą jednak zapewnić odpowiednie wsparcie i być pewni, że znajdą wystarczająco dużo czasu dla każdego naukowca, by zagwarantować im opiekę na najwyższym poziomie.

Jeśli w momencie rozpoczęcia stypendium naukowiec jest już zatrudniony w instytucji goszczącej, nie ma potrzeby podpisywania dodatkowego kontraktu. Warunkiem jest jednak to, aby zapisy w już istniejącej umowie o pracę były w pełni zgodne ze wszystkimi wymogami i zasadami określonymi w umowie grantowej. W takim przypadku dotychczasowy stosunek pracy może być bez przeszkód kontynuowany w ramach realizowanego projektu.

Zmiana Instytucji Goszczącej

Częstym pytaniem ze strony kandydatów jest to, czy grant MSCA Postdoctoral Fellowship można przenieść do innej instytucji już w trakcie trwania projektu. W praktyce przeniesienie grantu do innej organizacji jest dopuszczalne jedynie w wyjątkowych okolicznościach, gdy zaistnieją poważne powody uniemożliwiające obecnemu beneficjentowi dalszą realizację projektu. Należy przy tym pamiętać, że z formalnym wnioskiem o taką zmianę może wystąpić wyłącznie beneficjent, czyli instytucja goszcząca mająca siedzibę w państwie członkowskim UE lub kraju stowarzyszonym.

Status uchodźcy

Warto zwrócić uwagę na szczególne udogodnienia przygotowane dla naukowców posiadających status uchodźcy. Osoby, którym przyznano taki status w jednym z państw członkowskich UE lub w kraju stowarzyszonym z programem Horyzont Europa (zgodnie z Konwencją Genewską), mogą ubiegać się o oba rodzaje grantów – zarówno European, jak i Global Postdoctoral Fellowships. Co istotne, w ich przypadku prawo do składania wniosku przysługuje niezależnie od tego, czy posiadają oni status rezydenta długoterminowego, o ile spełniają pozostałe wymogi formalne programu.

Dodatkowo program przewiduje znaczące ułatwienie w zakresie tzw. zasady mobilności. Naukowcy, którzy w dniu zakończenia naboru posiadają oficjalny status uchodźcy lub korzystają z ochrony tymczasowej na terenie Unii Europejskiej, są całkowicie zwolnieni z konieczności spełnienia tego wymogu. Oznacza to, że mogą realizować swój projekt w kraju, w którym obecnie przebywają, bez względu na to, jak długo tam mieszkali przed terminem złożenia wniosku. Jest to wyraz wsparcia dla badaczy znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej, ułatwiający im kontynuację kariery naukowej w bezpiecznym środowisku.

Czy laureat grantu MSCA-PF może ponownie złożyć wniosek?

Odpowiedź brzmi: tak – o ile naukowiec spełnia wszystkie aktualne kryteria kwalifikowalności. Można złożyć wniosek z nowym, oryginalnym projektem badawczym, nawet jeśli wcześniej otrzymywało się wsparcie z innego naboru MSCA. W takiej sytuacji we wniosku należy jednak wyraźnie uzasadnić wartość dodaną i nowatorstwo planowanych badań w porównaniu do poprzednich działań. Trzeba przy tym pamiętać o dwóch żelaznych zasadach: naukowiec nie może pobierać dwóch grantów MSCA jednocześnie, a ten sam projekt nie może być finansowany dwukrotnie z różnych europejskich programów funduszowych.

Praca zdalna

W dobie rosnącej popularności pracy zdalnej istotnym zagadnieniem dla kandydatów na granty typu Global Fellowship jest sposób, w jaki praca na odległość wpływa na ocenę zasady mobilności. Aby zakwalifikować się do fazy wyjazdowej w konkretnym kraju, naukowiec nie może w ciągu ostatnich 36 miesięcy przed terminem naboru przebywać w nim ani prowadzić tam swojej głównej działalności przez więcej niż rok. Kluczowe jest jednak to, jak definiuje się miejsce wykonywania tej działalności: w przypadku pracy zdalnej świadczonej z kraju A na rzecz pracodawcy znajdującego się w kraju B, za miejsce głównej aktywności uznaje się kraj B (czyli siedzibę pracodawcy). 

Dobrym przykładem ilustrującym tę zasadę jest sytuacja badacza, który podpisał kontrakt z amerykańskim uniwersytetem w styczniu roku poprzedzającego nabór, ale z różnych przyczyn nie mógł fizycznie wyjechać do USA i przez kilka miesięcy pracował dla tej uczelni zdalnie, przebywając w tym czasie w Niemczech. Mimo fizycznej nieobecności w Stanach Zjednoczonych, okres pracy zdalnej zostanie wliczony do stażu w kraju instytucji goszczącej. Jeśli łączny czas trwania kontraktu przed terminem składania wniosków przekroczy 12 miesięcy, naukowiec nie będzie mógł realizować fazy wyjazdowej swojego grantu w tej amerykańskiej instytucji.

#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie